Supreme Court judgments

ฎีกาที่ว่า จำเลยไม่มีเจตนากระทำผิดเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์ เมื่อคดีอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยจะขออ้างใบเสร็จรับเงินค่าเช่าเป็นพยานมาในชั้นฎีกาไม่ได้ ถือว่าไม่มีเหตุสมควรที่จะอนุญาตให้จำเลยยื่นบัญชีระบุพย …

ฎีกาที่ขอให้ริบปืนของกลาง เป็นฎีกาที่โต้แย้งดุลพินิจของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คดีที่ศาลอุทธรณ์พิจารณาคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์ แล้วมีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธนั้นคำสั่งดังกล่าวย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คดีที่จำเลยกระทำความผิดหลายกรรม เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยเป็นรายกรรม กรรมละ 1 ปี และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกินกำหนดที่ว่ามานี้ กรณีจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความ …

ฎีกาที่โต้เถียงเกี่ยวกับการรับฟังพยานหลักฐานของศาลว่ามีน้ำหนักน่าเชื่อ หรือมีเหตุสงสัยหรือไม่นั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงการที่ศาลหยิบยกประเด็นข้อที่ปรากฏในข้อนำสืบของโจทก์และจำเลยขึ้นวินิจฉัยเป็นการวินิจฉัยในสำนวนชอบด้วยกระบวนพ …

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ฎีกาโจทก์จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220การยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาในคดีส่วนอาญาโดยมิได้ฎีกาคดีในส่วนแพ่งด้วยนั้น ไม่จำต้องเสียค่าธรรมเน …

มูลคดีเป็นเรื่องโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกแถวของโจทก์และเรียกค่าเสียหายฐานละเมิดส่วนข้อกฎหมายที่จำเลยอ้างมาในฎีกาเป็นเรื่องฟ้องร้องขอให้บังคับตามสัญญาเช่า ข้อกฎหมายที่อ้างมาจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจ …

ฎีกาจำเลยไม่ได้กล่าวอ้างข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายโดยชัดแจ้งว่า สัญญาค้ำประกันไม่สมบูรณ์เป็นโมฆะอย่างไรไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 และฎีกาที่ว่าโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกดอกเบี้ยเกินกว่าร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีเป็นฎีกา …

โจทก์ขอฟ้องฎีกาอย่างคนอนาถา ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าระหว่างดำเนินคดีในศาลล่าง โจทก์ได้ขายฝากที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างและที่อ้างว่าเอาไปใช้จ่ายในที่พิพาทหมดเมื่อไม่ปรากฏว่าใช้เป็นค่าอะไร และเงินค่าขายที่จัดสรรขายได้เงินมาก็ไม่ได้ใช้จ่าย …

คำสั่งของศาลอุทธรณ์ซึ่งสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลย เป็นคำสั่งที่ถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 มาตรา 153 จำเลยจึงไม่มีสิทธิฎีกาต่อไปอีก

โจทก์ฎีกาว่า การที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยออกเช็คพิพาทให้โจทก์เพื่อเป็นหลักฐานประกันหนี้เงินกู้ ไม่ใช่ออกเพื่อชำระหนี้ จึงไม่เป็นความผิดเป็นการฟังข้อเท็จจริงที่ผิดกฎหมายก็ดี และที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลย …

ฎีกาที่ว่า เอกสารรายการรับเงินที่ผู้ให้เช่าเซ็นชื่อไว้ให้จำเลยในเวลารับเงินทุกๆเดือน ถูกต้องตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ว่าเป็นผู้ให้เช่าและถือได้ว่าจำเลยมีสัญญาเช่าเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้เช่านับแต่วันรับเงินเป็นต้นไปเป็นฎีกาในข้อ …

ฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยนอกเหนือพยานหลักฐานในท้องสำนวน แต่เมื่อพิจารณาตามเนื้อหาที่ฎีกาแล้วปรากฏว่าเป็นการเถียงข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์รับฟังมา จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ …

ชั้นอุทธรณ์ จำเลยได้รับอนุญาตให้อุทธรณ์อย่างคนอนาถา ตามคำร้องของจำเลยฉบับแรกที่ขอฎีกาอย่างคนอนาถาต่อไปอีกและศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตนั้น เป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นเห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะฎีกา มิใช่ไม่อนุญาตเพราะเหตุว่าจำเลยไม …

ในคดีส่วนอาญา โจทก์ฎีกาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ซื้อแล้วครอบครองมา ไม่ใช่ที่สาธารณะ จึงเป็นผู้เสียหายและมีอำนาจฟ้อง เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ส่วนในคดีส่วนแพ่งจำเลยต่อสู้ว่าที่พิพา …

ฎีกาของจำเลยกล่าวเพียงว่าหนังสือรับสภาพหนี้เป็นการยอมความในคดีอาญาโจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้อง โดยมิได้ระบุข้อเท็จจริงโดยย่อว่า หนังสือรับสภาพหนี้ที่จำเลย อ้าง ถึงนั้นมีข้อความว่าอย่างไร ส่วนที่ว่าโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องนั้นก็เป็นการกล่าวลอ …

ฎีกาจำเลยที่คัดค้านการรับฟังพยานเอกสารที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ใช้ดุลพินิจรับฟังมาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อคดีนี้ทุนทรัพย์พิพาทไม่เกินห้าหมื่นบาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพาก …

ฎีกาของจำเลยที่ว่า ข้อเท็จจริงจากการนำสืบของคู่ความกรณีเป็นการนำเช็คไป แลกเงินหรือ ขายเช็ค และที่ว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยพยานหลักฐานนอกสำนวนความ นอกคำพยานหลักฐานหรือแตกต่างกับคำพยานหลักฐานนั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ต้องห้ามฎีก …

การตรวจรับคำแก้ฎีกา หรือ คำร้องขอเพิ่มเติมคำแก้ฎีกาก่อนที่จะส่งสำนวนไปศาลฎีกา เป็นอำนาจหน้าที่ของศาลชั้นต้น