คำพิพากษาศาลฎีกา

ความผิดฐานพาฝิ่นเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งตาม พรบ ฝิ่นบัญญัติโทษไว้ทั้งจำและปรับนั้น ศาลลงโทษจำคุกสถานเดียวได้ตาม+ลักษณอาญามาตรา 23

กล่าวในฟ้องว่าจำเลยปลอมหนังสือและใช้หนังสือปลอม แต่ทาง พิจารณาปรากฎว่าเพียงแต่ว่ามีการแก้ตัวเลขและวันเดือน ปีในหนังสือ เช่นนี้ไม่เรียกว่าทางพิจารณาได้ ความแตกต่างกับ โจทก์ฟ้อง การที่ศาลล่างทั้ง 2 วินิจฉัยข้อเท็จจริงแตกต่างกันนั้นไ …

คดีต้องห้ามฎีกา แต่มีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ทำความเห็นแย้งซึ่งในความเห็นแย้งนั้นไม่มีคำอนุญาตให้ฎีกา ดังนี้ คู่ความจะฎีกาหาได้ไม่

ข้าหลวงประจำจังหวัดรับเงินไปเพื่อจัดซื้อไม้ทำที่ว่าการอำเภอในจังหวัดที่ตนรับราชการอยู่ แล้วยักยอกเสีย มีผิดตามมาตรา 131 ผู้ออกใบรับเงินลงวันรับเงินย้อนหลังขึ้นไปอันไม่ใช่ความจริงนั้นไม่เป็นปลอมหนังสือ ในคดียักยอก โจทก์ระบุวันกระทำ …

โจทก์ฎีกาขอให้ริบของกลางซึ่งใช้ในการกระทำผิด แต่ส่งสำเนาฎีกาให้ จำเลยได้คนเดียวและปรากฏว่าของกลางเป็นของจำเลยอีกคนหนึ่งศาลต้องพิพากษายกฎีกาสำหรับจำเลยที่ส่งสำเนาฎีกาได้และจำหน่ายคดีสำหรับอีก คน หนึ่ง

คดีชั้นร้องขัดทรัพย์มีทุนทรัพย์ไม่ถึง 200 บาทแม้คดีเดิมมีทุนทรัพย์เกิน 200 บาทก็คงถือว่าคดีร้องขัดทรัพย์นั้นเป็นคดีมโนสาเร่ ถ้าคู่ความมิได้ฎีกาในปัญหาว่า เป็นประเด็นที่ศาลตัดสินเสร็จเด็ดขาดแล้วหรือไม่ ศาลฎีกาก็ไม่วินิจฉัยถึง

การจำนองที่ทำขึ้นก่อนใช้ประมวลแพ่งฯ ต้องนำประกาศเรื่องจำนำและขายฝากที่ดิน ร.ศ.118 มาใช้บังคับ กรณีเช่นนี้ ผู้รับจำนองหาจำต้องมีหนังสือบอกกล่าวบังคับจำนองตาม ม.728 แห่งประมวลแพ่ง ฯไม่ การที่ผู้รับจำนองฟ้องเรียกหนี้รายจำนองพ้นระยะเว …

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย แต่ส่วนคำขอให้ใช้หรือคืนทรัพย์ราคา 150 บาทนั้นไม่รับบังคับให้ในชั้นนี้ โจทก์อุทธรณ์ในข้อเท็จจริงเกี่ยวกับคำขอให้คืนหรือใช้ทรัพย์ดังกล่าวแล้วมิได้ เพราะคำขอให้ใช้หรือคืนทรัพย์ในคดีนี้จัดว่าเป็นคดีแพ่งมโน …

จำเลยเป็นเจ้าพนักงานทำใบสำคัญเบิกเงินค่าเช่าที่พักแห่งหนึ่ง แต่ความจริงจำเลยไปพักอยู่อีกแห่งหนึ่ง ส่วนใบสำคัญนั้นเจ้าของที่พักที่จำเลยอ้างว่าไปพักได้ลงชื่อให้จริง โดยจำเลยมากรอกข้อความ+ดังนี้ จำเลยคงมีผิดเพียงฐานแจ้งความเท็จเท่านั …

จำเลยปลอมใบกำกับสินค้าและจดข้อความเท็จลงในใบขนสินค้าเพื่อหลีกเลี่ยงค่าภาษี ต้องมีความผิดฐานปลอมหนังสือด้วย กฎหมายอาญา ม.222,224 ไม่แตกต่างกับ พ.ร.บ.ศุลกากร ม.99 ตามความหมายของ ม.120 แห่ง พ.ร.บ.ศุลกากร

ศาลชั้นต้นลงโทษตามมาตรา 225-227 จำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์แก้บทให้ลงโทษตามมาตรา 224-227 เป็นแก้ไขเล็กน้อย การที่ศาลจะอนุญาตให้แก้เดือนในฟ้องหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาลอันเป็นข้อเท็จจริง เอกใบคูปองยางไปใช้โดยรู้ว่าปลอมเป็นผิดตามมาตรา 2 …

แก้รายงานขออนุญาตซื้ออาหารสัตว์ซึ่งเจ้าพนักงานอื่นทำยื่นต่อผู้บังคับบัญชานั้นเป็นผิดฐานปลอมหนังสือราชการตามมาตรา 224 ไม่ใช่ฐานปลอมหนังสือสำคัญในราชการตามมาตรา 225(1) เจ้าพนักงานแก้บัญชีซึ่งอยู่ในหน้าที่ของตนต้องทำให้ผิดจากความจริง …

หนังสือใบมอบฉันทะให้ไปรับของกลางที่อำเภอนั้นไม่ใช่หนังสือสำคัญตามความหมายในกฎหมายอาญา ม.6(20) ผู้ปลอมไม่มีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 224

หนังสือใบอนุญาตร่อนหาแร่นั้นเป็นหนังสือราชการปลอมใบอนุญาตร่อนหาแร่โดยพิมพ์ลายนิ้วมือปลอมชื่อผู้อื่นที่มีนามในใบอนุญาตดังนี้ รัฐบาลและผู้มีชื่อตามหนังสือนั้นอาจได้รับความเสียหายได้ จำเลยต้องมีผิดฐานปลอมหนังสือ

ในคดีที่จำเลยกระทำผิดหลายกะทงในคำพิพากษาอันเดียวกัน ศาลจะไม่ลงโทษจำเลยเรียงกะทงก็ได้

บัญชีคอกสัตว์เป็นหนังสือธรรมดา ไม่ใช่หนังสือสำคัญหรือหนังสือราชการอ้างฎีกาที่ 1320/2480

ในคดีที่การชำระเงินเป็นประเด็นข้อสำคัญ ถ้าจำเลยนำเงินมาวางศาลตามจำนวนที่โจทก์ฟ้องแล้ว นับแต่วันที่วางเงินเช่นว่านั้นเป็นต้นไป จำเลยไม่ต้องเสียดอกเบี้ยในจำนวนเงินที่วางไว้นั้น

บุคคลภายนอกไปจดแจ้งข้อความเรื่องคนพักโรงแรมในสมุดบัญชีของโรงแรมแม้จำทำเพื่อให้เป็นหลักฐานแห่งความจริงก็เป็นผิดฐานปลอมหนังสือ

พิมพ์สลากกินแบ่งปลอมขึ้นแต่ยังไม่มีเลขลำดับไม่ได้เข้าเล่มและยังไม่ประทับตราประธานและเลขานุการก็เป็นผิดฐานปลอมหนังสือ ไม่ใช่เพียงคั่นพยายาม ข้าหลวงประจำจังหวัดได้รับอนุมัติกระทรวงมหาดไทยออกสลากกินแบ่งหาเงินรายได้บำรุงเทศบาลจังหวัดน …

โจทก์ฟ้องคดีมีทุนทรัพย์ 855 บาท แม้ศาลชั้นต้นจะตัดสินให้จำเลยต้องรับผิดชดใช้เพียง 177 บาท ก็ดีก็ไม่ทำให้เป็นคดีมโนสาเร่ขึ้น จำเลยย่อมอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงได้