คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกันปลอมหรือจัดให้ผู้อื่นปลอมคูปองสำหรับใช้กำกับการจำหน่ายยาง อันเป็นหนังสือสำคัญในราชการและจำเลยใช้คูปองดังกล่าวโดยนำออกจำหน่ายโดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นของที่มีผู้ปลอมขึ้น ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๒๒๒,๒๒๓,๒๒๔,๒๒๕,๒๒๗ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายอาญา ๒๔๗๗ (ฉะบับที่ ๕) มาตรา ๓ เมื่อสืบพะยานโจทก์ได้ ๔ ปากแล้วโจทก์ขอแก้ฟ้องที่ว่า เดือนกรกฎาคมเป็นเดือนมิถุนายนศาลอนุญาต
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๒๗,๒๒๕ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายอาญา ๒๔๗๗ ฉะบับที่ ๕ มาตรา ๓ จำคุก ๒ ปี
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๒๔-๒๒๗ ส่วนกำหนดโทษให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อที่ศาลล่างอนุญาตให้แก้ฟ้องนั้นอยู่ในดุลยพินิจของศาลอันเป็นข้อเท็จจริงจำเลยฎีกา ส่วนข้อที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๒๔-๒๒๗ ก็ชอบแล้วดังเหตุผลที่ศาลอุทธรณ์กล่าวไว้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
