ผู้ร้องที่ 1 และที่ 3 เป็นบิดาและย่าของผู้เยาว์ทั้งสามได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลแต่งตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์ทั้งสามเป็นการชั่วคราว ซึ่งตามป.พ.พ.มาตรา 1585 และ 1586 กำหนดให้บุคคลซึ่งกฎหมายระบุไว้อาจยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งตั้งผู้ปกครองให …
ห.เป็นบุตรจำเลยกับ อ. โจทก์ฟ้องคดีนี้ให้ ห.กับพวกโดยยกข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาว่าจำเลยโอนที่ดินส่วนที่เป็นมรดกของ อ.ให้นาง อำนวยเพียงผู้เดียวไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะจำเลยมิใช่ผู้จัดการมรดกขอให้เพิกถอนการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินเฉพ …
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินเป็นของโจทก์และห้ามจำเลยกับบริวารเข้าเกี่ยวข้องจำเลยให้การว่าที่ดินเป็นของจำเลยกรณีจึงพิพาทกันเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินฉะนั้นเมื่อจำเลยเป็นบุคคลล้มละลายอำนาจในการต่อสู้คดีย่อมเป็นของเจ้าพนักงานพิทักษ์ …
เมื่อศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุดในคดีก่อนว่าผู้เยาว์เป็นบุตรของจำเลย จำเลยในฐานะบิดาจึงมีหน้าที่ต้องอุปการะเลี้ยงดูและให้การศึกษาตามสมควรแก่บุตรในระหว่างที่เป็นผู้เยาว์ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1564 วรรคหนึ่ง โจทก์ในฐานะมารด …
จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาในชั้นร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาจำเลยได้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่โจทก์แล้วเมื่อ
ที่ดินพิพาทเป็นที่ราชพัสดุที่สงวนไว้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ จึงเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1304(3) และตามมาตรา1305 บัญญัติไว้ว่าจะโอนแก่กันมิได้ เว้นแต่อาศัยอำนาจแห่งบทกฎหมายหรือพระราชกฤษ …
โจทก์ไม่ได้ตัวผู้เสียหายซึ่งเป็นประจักษ์พยานมาเบิกความคำให้การชั้นสอบสวนของผู้เสียหายเป็นพยานบอกเล่าจะรับฟังดังเช่นคำเบิกความของพยานในชั้นพิจารณาหาได้ไม่ แต่อาจรับฟังว่าผู้เสียหายได้ให้การเช่นนั้นไว้ต่อพนักงานสอบสวนเพื่อวิเคราะห์ส …
คดีก่อนอัยการเป็นโจทก์ฟ้องเพื่อประโยชน์ของจำเลยตามป.พ.พ. มาตรา 1562 อันเป็นการฟ้องแทนจำเลยซึ่งห้ามมิให้ฟ้องโจทก์ซึ่งเป็นบุพการี คำพิพากษาศาลฎีกาในกรณีดังกล่าวจึงมีผลผูกพันจำเลยซึ่งเป็นคู่ความในคดีนี้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 145 วรรคแรก ท …
โจทก์ทั้งสองแต่งงานอยู่กินเป็นสามีภรรยากันตั้งแต่ปี2476ก่อนประกาศใช้บทบัญญัติบรรพ5แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์พ.ศ.2477แม้ไม่ได้จดทะเบียนสมรสกันก็เป็นสามีภรรยาโดยชอบด้วยกฎหมายโจทก์ทั้งสองจึงเป็นบิดามารดาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตายม …
ความว่า จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอให้ไต่สวนคำร้องขอดำเนินคดีในชั้นฎีกาอย่างคนอนาถาต่อไป ศาลชั้นต้น มีคำสั่งว่า จำเลยทั้งสองขอให้งดการไต่สวนอนาถาแล้ว ขอเวลา หาเงินมาชำระค่าธรรมเนียมอ้างว่าไม่ติดใจอนาถา ประกอบกับจำเลยที่ 1 เป็นนิติบุค …
ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ให้ยกคำร้องขอดำเนินคดี อย่างคนอนาถาของจำเลยที่ 1 เป็นที่สุดตามนัยแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายจึงไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 1 คืนค่าขึ้นศาลให้จำเ …
ความว่า โจทก์ฟ้องพร้อมกับยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา ศาลภาษีอากรกลางไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่า โจทก์มิได้ยากจนจริง ให้ยกคำร้องของ โจทก์ หากโจทก์ประสงค์ จะดำเนินคดีต่อไป ให้นำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระภายใน 15 วัน โจทก์เห็นว่า เงินทุน …
ความว่า โจทก์ฟ้องพร้อมกับยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา ศาลภาษีอากรกลางไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่า โจทก์มิได้ยากจนจริง จึงให้ยกคำร้องของ โจทก์ หากโจทก์ ประสงค์จะดำเนินคดีต่อไป ให้นำเงินค่าธรรมเนียม มาเสียภายใน 15 วัน โจทก์เห็นว่าเงิน …
ความว่า จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอดำเนินคดีใน ชั้นฎีกาอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่าจำเลย มิใช่คนยากจนจริง จึงให้ยกคำร้อง หากจำเลยจะดำเนินคดีต่อไป ให้นำเงินค่าขึ้นศาลชั้นฎีกามาวางภายในกำหนด 10 วัน นับแต่วันนี้ จำเ …
ความว่า จำเลยฎีกาและยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้วมีคำสั่งว่า พิเคราะห์พยานหลักฐานของทั้งสองฝ่ายแล้ว เห็นว่าแม้จำเลยจะถูกยึดทรัพย์ โรงงานหยุดดำเนินกิจการ แต่นายสมกิจ สามัคคีนาวิน กรรมการผู้จัดการจำเลยก็ยังพ …
ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า พิเคราะห์แล้ว ปรากฎว่าศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ และ ศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งยืน คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 จึงไม่รับฎีกา โจทก์เห็นว่า โจทก์ …
ความว่า โจทก์ทั้งสามฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าศาลชั้นต้นยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน คดีถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย ต้องห้ามฎีกา จึงไม่รับ โจทก์ทั้งสามเห็นว่า การที่ …
ความว่า ผู้ร้องฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ศาลอุทธรณ์ มีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ยืนตามศาลชั้นต้น คำสั่งศาลอุทธรณ์ เป็นที่สุด ต้องห้ามฎีกา จึงไม่รับฎีกาคำสั่ง คืนค่าขึ้นศาลทั้งหมด ผู้ร้องเห็นว่า คดีนี้ยังไม่ถึงที่สุด อีกทั้งมิได้ทำให้คดี เสร …
ความว่า ผู้ร้องฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า กรณีคำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้องยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้น จึงถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 จึงไม่รับฎีกาของผู้ร้อง คืนค่าขึ้นศาลแก่ผู้ร้อง …
ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คำสั่ง ของศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 156 วรรคท้าย จึงไม่รับฎีกา คืนค่าขึ้นศาลให้จำเลย จำเลยทั้งสองเห็นว่า จำเลยสามารถและมีสิทธิยื่นฎีกาคำสั่งได้ และคดียัง …
