คำพิพากษาศาลฎีกา

โจทก์มอบให้ทนายมีหนัสือบอกกล่าวให้จำเลยชำระหนี้กู้เบิกเงินเกินบัญชี และไถ่ถอนจำนองให้เสร็จสิ้นภายใน 30 วัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือ จำเลยได้รับหนังสือบอกกล่าววันที่ 18 สิงหาคม 2522 ถือได้ว่ามีการเลิกสัญญาบัญชีเดินสะพัดตั้งแต่วันท …

คำฟ้องฎีกาของโจทก์มี ช. ทนายโจทก์ลงชื่อเป็นผู้ฎีกาแต่ในใบแต่งทนายความของโจทก์ไม่ได้ระบุให้ ช. มีอำนาจใช้สิทธิในการอุทธรณ์หรือฎีกา ช. จึงไม่มีอำนาจที่จะดำเนินกระบวนพิจารณาใช้สิทธิในการฎีกาได้ตามมาตรา 62 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาค …

ปัญหาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องขอให้จดทะเบียนภารจำยอมที่พิพาทโดยอ้างเหตุเจ้าของรวมคนหนึ่งของสามยทรัพย์ได้ใช้สิทธิมาแล้วตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1396 ได้หรือไม่ โจทก์เพิ่งจะยกขึ้นอ้างในชั้นอุทธรณ์ฎีกาและมิใช่ปัญหาเกี่ยวกับความส …

ที่พิพาทเป็นที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญแสดงกรรมสิทธิ์โจทก์และจำเลยจึงอาจมีได้แต่สิทธิครอบครองที่ดินเมื่อโจทก์ได้เข้าครอบครองที่พิพาทภายหลังประมวลกฎหมายที่ดินใช้บังคับแล้ว จึงไม่ได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 4 ส่วนจำเลย …

คดีเดิมโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระค่าเลี้ยงดูตามหนังสือสัญญาเช่นเดียวกับคดีนี้ แต่ขณะฟ้องโจทก์ยังพักอยู่ในบ้านพิพาท ศาลวินิจฉัยว่าเมื่อโจทก์ยังพักอยู่ในบ้านพิพาท โจทก์จึงเป็นฝ่ายผิดสัญญาพิพากษายกฟ้อง ส่วนขณะฟ้องคดีนี้โจทก์อ้างว่าไม่ได …

เมื่อในชั้นชี้สองสถานศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นเรื่องคดีโจทก์ขาดอายุความไว้ และโจทก์ก็มิได้โต้แย้งคัดค้านนั้นปัญหาที่ว่าคำให้การจำเลยในเรื่องอายุความได้แสดงเหตุผลไว้โดยชัดแจ้งหรือไม่จึงไม่มีประเด็นในชั้นศาลอุทธรณ์ ทั้งปัญหานี้ไม่เกี่ย …

จำเลยอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งยกคำร้องของจำเลยที่ขอให้ขายทอดตลาดที่ดินพิพาทของจำเลยใหม่ พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ระงับการจำหน่าย จ่าย โอนที่ดินพิพาทศาลอุทธรณ์สั่งยกคำร้องที่ให้ระงับการจำหน่าย จ่าย โอนที่ดินพิพาท คำสั่งของศาล …

เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินพิพาทโดยฟังว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์คงมีแต่ผู้ร้องสอดเท่านั้นที่ใช้สิทธิอุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาว่าที่ดินพิพาทเป็นของผู้ร้องสอดเมื่อศาลฎีกาฟังว่าที่ดินพิพาทเป็นของผู้ร้องสอด แ …

เมื่อศาลชั้นต้นส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยเพื่อทำคำให้การแก้คดีแล้ว จำเลยโดย ป. ผู้รับมอบอำนาจได้แต่งตั้งให้ ส.เป็นทนายความของจำเลย ส. ยื่นคำให้การของจำเลยและดำเนินกระบวนพิจารณาแทนจำเลยต่อมาจนเสร็จคดีแต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้ม …

แม้จำเลยที่ 3 จะให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ที่กล่าวอ้างว่าจำเลยที่ 1 กระทำละเมิดต่อโจทก์ก็ตาม แต่เมื่อศาลชั้นต้นชี้สองสถานมิได้กำหนดปัญหาข้อนี้เป็นประเด็นข้อพิพาท และจำเลยที่ 3 ก็มิได้โต้แย้งคัดค้านไว้ถือว่าจำเลยที่ 3 ได้สละประเด็นข้อพิ …

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยซึ่งเป็นบริวารของผู้เช่าออกจากตึกแถวที่เช่าเพราะครบกำหนดตามสัญญาเช่าแล้ว โดยเรียกค่าเสียหายที่ไม่อาจให้ผู้อื่นเช่าได้ค่าเช่าเดือนละ 1,500 บาทมาด้วย จำเลยให้การต่อสู้ว่ายังไม่ครบกำหนดเวลาตามสัญญาเช่า และโจทก์ให้ …

ที่พิพาทเป็นที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญแสดงกรรมสิทธิ์ โจทก์และจำเลยจึงอาจมีได้แต่สิทธิครอบครองที่ดิน เมื่อโจทก์ได้เข้าครอบครองที่พิพาทภายหลังประมวลกฎหมายที่ดินใช้บังคับแล้วจึงไม่ได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 4 ส่วนจำเล …

ขอแก้ไขเพิ่มเติมฎีกา เมื่อพ้นกำหนดระยะเวลายื่นฎีกาแล้วไม่ได้ ได้แต่รับไว้เป็นคำแถลงประกอบฎีกา

การยื่นอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกา ต้องยื่นภายในกำหนดสิบวันนับแต่ที่ศาลมีคำสั่ง ถ้าฝ่าฝืนศาลชั้นต้นมีอำนาจสั่งไม่รับได้ การที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 252 บัญญัติให้ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่ยอม …

โจทก์ยื่นฎีกาเมื่อพ้นกำหนดเวลายื่นฎีกาโดยศาลมิได้อนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นฎีกาหาได้ไม่

โจทก์ยื่นฎีกาไว้ เมื่อไม่ติดใจเอาความกับจำเลยต่อไปโจทก์ก็มีอำนาจขอถอนฎีกาต่อศาลฎีกาได้ ศาลฎีกาต้องจำหน่ายคดีออกจากสารบบความของศาลฎีกาโจทก์จะขอถอนฟ้องต่อศาลฎีกาในขณะที่คดีอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาไม่ได้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจท …

การที่จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลฎีการอการพิจารณาคดีแพ่งเพื่อรอผลของคดีอาญาที่ภริยาโจทก์ฟ้องจำเลยนั้น เมื่อมิใช่เป็นคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาที่ภริยาโจทก์ฟ้องจำเลย จึงไม่มีเหตุจำต้องรอการพิจารณาคดีเพื่อฟังผลถึงที่สุดของคดีอาญาด …

ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ฟังพยานหลักฐานไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา เป็นฎีกาในข้อกฎหมาย

คดีมีประเด็นในชั้นอุทธรณ์เพียงว่า ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ จำเลยจะฎีกาในข้ออื่นๆนอกจากในข้อที่ว่าฟ้องโจทก์ เคลือบคลุมหรือไม่ ไม่ได้ เพราะเป็นข้อมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ …

จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาจำเลย เมื่อพ้นกำหนดสิบวันแล้ว จึงหมดสิทธิที่จะยื่นคำร้องนี้ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา234,247