87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
ความว่า ผู้คัดค้านฎีกา มีทางชนะคดี หากมีการ ทำนิติกรรมใด ๆ ในที่พิพาท ผู้คัดค้านจะได้รับความเสียหาย โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนโดยมีคำสั่งห้ามทำนิติกรรมใด ๆ ในที่พิพาทและให้ศาลชั้นต้นแจ้งคำสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินทราบด้วย ห …
ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า กรณีเป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งต่อเนื่องกับคำสั่ง ไม่อนุญาตให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถา ซึ่งถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 และเป็นการ สั่งตามประมวลกฎหมาย …
ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา บัดนี้เนื่องจากจำเลยได้นำเงินมาชำระให้โจทก์ครบถ้วนแล้ว โจทก์จึง ไม่ติดใจที่จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป จึงขอถอนฟ้อง โปรดอนุญาตหมายเหตุ จำเลยแถลงท้ายคำร้องไม่คัดค้าน (อันดับ 84)โจทก์ฟ้ …
ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่าศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์ของ ศาลชั้นต้น คำสั่งนี้เป็นที่สุด จึงไม่รับฎีกาคำสั่งของจำเลยทั้งสอง คืนค่าขึ้นศาลให้จำเลยทั้งสองจำเลยทั้งสองเห็นว่า สาระสำคัญข …
ความว่า โจทก์ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้รับรองให้ฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริง ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาในศาลชั้นต้นสั่งคำร้องว่า ไม่เห็นสมควรให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นสั่งฎีกาว่า ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีไม่รับรอง ให้โจทก์ฎ …
ความว่า จำเลยฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งว่า คำสั่งเรื่องขอทุเลาการบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 231 เป็นอำนาจของศาลแต่ละศาลเป็น ชั้น ๆ ไปเมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั …
ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง จึงไม่รับอุทธรณ์ของจำเลย ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54จำเลยเห็นว่า จำเลยอุทธรณ์ในประเด็นแรกว่า โจทก์ทุจริต ต่อหน้าที่หร …
ความว่า จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า เป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริงต้องห้ามตามวิธีพิจารณาคดีแรงงานมาตรา 54 จึงไม่รับจำเลยที่ 2 เห็นว่า อุทธรณ์ที่ว่า เมื่อโจทก์ทั้ง ห้าสิบสามทำงานให้กับจำเลยที่ 2 จนถึงวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 25 …
ความว่า จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่าจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ในข้อที่มิได้ให้การต่อสู้เป็นประเด็นไว้ถือเป็นอุทธรณ์ที่มิได้ว่ากล่าวกันมาในศาลชั้นต้นระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 2 ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ จึงไม่รับอุทธรณ์จำเลยที่ 2 เ …
ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้อง ขอทุเลาการบังคับ ศาลชั้นต้นสั่งฎีกาว่าคดีของจำเลยที่ 1ถึงที่สุดตั้งแต่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาแล้ว เพราะจำเลยที่ 1มิได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงไม่รับฎีกาคืนค่าขึ้นศาลทั้งหมด และ …
ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลย เนื่องจากจำเลยยื่นฎีกาเกินกำหนดเวลาจำเลยเห็นว่า จำเลยมิได้มีเจตนาที่จะยื่นฎีกาเกินกำหนด เนื่องจากจำเลยเข้าใจว่าเริ่มนับระยะเวลาฎีกาตั้งแต่วันที่ 18 สิงหาคม 2537 และครบกำหนดในว …
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้โจทก์ขยายระยะเวลาที่โจทก์จะยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์โจทก์ โดยไม่เกี่ยวกับเนื้อหาของอุทธรณ์ จึงมิใช่เป็นคำสั่งศาลที่ปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์อันจะทำให้คดีถึ …
ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ไม่รับฎีกาโจทก์เนื่องจากศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ยืนตามศาลชั้นต้น คำสั่งศาลอุทธรณ์ดังกล่าวจึงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ให้คืนค่าขึ้นศาลในชั้นฎีก …
ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าฎีกา ของจำเลยที่ 2 ไม่แจ้งชัดโดยไม่บรรยายถึงเนื้อหาแห่งคำฟ้องและคำให้การ ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 172 ประกอบมาตรา 246,247 จึงมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 2 คืนค่า …
คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้ยกคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกา ของโจทก์ เพราะโจทก์ยื่นฎีกาพ้นกำหนดตามที่ศาลชั้นต้นอนุญาต มิใช่กรณีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาที่จะต้องยื่นคำร้อง อุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาภายในกำหนด 15 วัน นับแต่วันที่ศาล ได …
ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คดีนี้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2536โจทก์ยื่นขอขยายระยะเวลาฎีกาออกไปอีก 15 วัน จึงครบกำหนด ยื่นฎีกาในวันที่ 25 ธันวาคม 2536 โจทก์ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลา ยื่นฎีกาเมื่อว …
ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา ฎีกาของจำเลยที่ 1มีเหตุผล เพียงพอที่จะชนะคดีหากมีการปฏิบัติตามคำพิพากษา เมื่อจำเลยที่ 1 ชนะคดีจะทำให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยที่ 1โปรดมีคำสั่ง ให้งดการจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ทรัพย์พิพาทไว้ในระหว่าง การพิจารณา …
ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า แม้เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายแต่ก็ไม่เป็นสาระแก่คดี จึงไม่รับฎีกา คืนค่าขึ้นศาลทั้งหมดจำเลยที่ 1 เห็นว่า ฎีกาที่ว่า เมื่อจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างจำเลยที่ 1 ไม่ได้กระทำผิดต่อโจทก์ จำเลย …
ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คดีนี้ ห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจึงไม่รับฎีกา จำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นข้อเท็จจริงอันเกี่ยวเนื่องด้วย ศีล ธรรมอันดีงามของประชาชน และความเป็นธรรม โปรดรับฎีกา ของจำเลยไว้พิจาร …
ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา มีเหตุที่ศาลฎีกาจะกลับคำพิพากษาได้ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 56)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมกันรับชำระสินไถ่ จำนวน 250,000 บาท จากสำนักงานบัง …
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
