คำพิพากษาศาลฎีกา

ในคดีนี้ที่โจทก์ขอให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันตาม พระราชบัญญัติกักกันฯลฯ มาตรา 8-9 นั้น เมื่อปรากฏว่าโทษครั้งที่หนึ่งจำเลยต้องจำคุก 3 เดือนพ้นโทษ พ.ศ.2466 โทษครั้งที่ 2 ต้องจำคุก 8 ปี พ้นโทษ พ.ศ.2475 โทษครั้งที่ 3 ต้องจำคุก 8 เดือนพ้นโท …

การกระทำของจำเลยมีเจตนาทุจริตหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกับศาลชั้นต้น แต่แก้กำหนดโทษจาก 2 ปีเหลือ 1 ปี ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยไม่มีความผิดโจทก์จะฎีกาในข้อนี้ไม่ได้ค …

จำเลยทำผิดฐานลักทรัพย์และวิ่งราวมาถึง 3 ครั้ง ระหว่างพ.ศ.2480 ถึง 2489 ดังนี้นับว่าจำเลยเป็นผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ควรลงโทษกักกันจำเลยแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี 4 เดือน เมื่อพ้นโทษแล้วให้กักกัน 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพาก …

บาดแผลของผู้เสียหายรักษา 1 เดือนเศษหาย ระหว่างแผลยังไม่หาย เดินไปไหนมาไหนได้ ไม่ถึงกับล้มหมอนนอนเสื่อ แต่ทำงานหนักไม่ได แต่ 20 วันแล้วทำงานหนักได้ 20 วันไถนาได้แต่ไม่ปรกติแท้ ดังนี้ยังฟังไม่ถนัดนักว่า บาดเจ็บนั้นจะถึงไม่สามารจะประ …

ฎีกาจำเลยที่ว่า แม้จะฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดฐานลักทรัพย์จริงตามฟ้อง แต่ทรัพย์ของกลางก็ไม่ใช่ทรัพย์ที่ใช้เพื่อสาธารณะประโยชน์ในภาวะคับขัน เพราะขณะกระทำผิดโรงไฟฟ้าได้ถูกบอมม์แล้วมิได้จ่ายกระแส หม้อแปลงไฟฟ้าจึงมิได้ใช้เป็นประโยชน์แก่ป …

ฎีกาจำเลยที่ว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นการบังอาจและไม่ผิดทางอาญา โต้เถียงที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังต้องกันว่าจำเลยเข็นเรือเข้าไปในนา ทำให้ข้าวโจทก์เสียหาย เป็นการกระทำโดยบังอาจนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ฎีกาจำเลยที่ว่าจำเลยใช้เท้าถีบเป็น 'บังอาจ' หรือไม่นั้น เมื่อศาลล่างทั้งสองฟังต้องกันว่าจำเลยได้บังอาจใช้เท้าถีบโจทก์ ฎีกาจำเลยจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลดโทษฐานปราณีเหลือจำคุก จำเลย 2ปีเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ปรากฏว่าของลับของเด็กหญิงอายุ 6 ขวบชอกช้ำนิดหน่อยโดยถูกของลับของจำเลย ดังนี้ ยังไม่พอถือว่า จำเลยได้พยายามล่วงล้ำไม่เป็นผิดฐานพยายามข่มขืน คงผิดเพียงฐานทำอนาจารศาลชั้นต้นลงโทษฐานอนาจารตามมาตรา 245 จำคุก 6 เดือนศาลอุทธรณ์ลงโทษฐานพย …

การเพิ่มโทษทวีคูณตาม ม. 74 กฎหมายแยกความผิดสองประเภทคือประทุษร้ายต่อชีวิตและร่างกายประเภทหนึ่ง ประทุษร้ายต่อทรัพย์ประเภทหนึ่ง เมื่อซ้ำประเภทนั้น ๆ ก็เพิ่มโทษตามมาตรา 74 ได้ (อ้างฎีกาที่ 62/2463) ศาลชั้นต้นลงโทษ 2 กะทง ๆ ละ 3 ปี เพ …

ปัญหาว่า ยางของกลางเป็นของหลวงหรือไม่และจำเลยได้ยักยอกไปจริงหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงปัญหาว่า คดีโจทก์มีเหตุสงสัย ควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227 หรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงการที่ศ …

เสื่อและตะเกียงแลเสื่อที่ใช้เป็นอุปกรณ์ในการเล่นการพะนันนั้นไม่เป็นของอันควรริบ ศาลชั้นต้นลงโทษและริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ฉะเพาะข้อริบทรัพย์ศาลอุทธรณ์ไม่ริบ โจทก์ฎีกาในเรื่องริบทรัพย์ได้

ตะเกียงที่ใช้จุดในวงการพนันที่เล่นโดยผิดกฎหมายนั้นไม่ใช่สิ่งที่จะพึงริบศาลชั้นต้นลงโทษและริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์เฉพาะเรื่องริบ ศาลอุทธรณ์แก้ไม่ให้ริบ โจทก์ฎีกาในเรื่องริบได้

ฎีกาว่า จำเลยชักมีดจะทำร้าย ง. นั้นยังไม่ขาดตอนจากการลักทรัพย์ เป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง

คดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์ การที่จำเลยฎีกาว่าเป็นเรื่องรับของโจรจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ข้อกฎหมายที่ว่าข้อเท็จจริงที่ได้ความต่างกับฟ้องหรือไม่ถ้าไม่ได้ยกขึ้นว่ากล่าวชั้นอุทธรณ์ จะยกขึ้นฎีกาไม่ได้ ปัญหาที่ว่าควรอนุญาตให้แก้ฟ้องเรื่องสถานที่เกิดเหตุหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ฟ้องจำเลยสองคนว่าสมคบกันทำผิดโดยคนที่ 1 มีไ …

ศาลล่างทั้งสอง ลงโทษฐานหมิ่นประมาท จำเลยฎีกาว่าคำกล่าวนั้น เป็นการด่ากันซึ่งหน้า และไม่มีใครเชื่อถือนั้นเป็นการเถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกา

คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น และให้ลงโทษจำคุกจำเลย 2 กะทง ๆ ละ 5 ปี รวมเป็น 10 ปีเมื่อโทษที่ลงแก่จำเลยแต่ละกะทงไม่เกิน 5 ปี แล้วจำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงตลอดทั้งฎีกาในเรื่องใช้ดุลยพินิจกำหนดโทษไม่ได้ ต้องห้ามตาม วิ.อาญา ม. …

ฎีกาจำเลยว่าข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาไม่ปรากฏอยู่ในคำพิพากษานั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย 1 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218

การที่วินิจฉัยว่าการประทุษฐร้ายนั้นมีผลถึงทุพพลภาพหรือพิการไปจนตลอดชีวิตหรือไม่ ย่อมแล้วแต่ลักษณะบาดแผลและอาการที่ปรากฏ และถือว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยว่าบาดแผลไม่ถึงทุพพลภาพหรือทำให้เป็นคนพิการไปตลอดชีวิ …