คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบังอาจลักลอบนำข้าวเปลือกรวม 26 เกวียนบรรทุกเรือขนย้ายออกจากเขตอำเภอบางเลนอันเป็นเขตสำรวจและห้ามขนย้ายข้าวเพื่อนำเข้าไปในเขตอำเภอบางบัวทองจังหวัดนนทบุรีโดยมิได้รับอนุญาต แต่ได้ถูกจับเสียก่อนที่จะพ้นเขตจังหวัดนครปฐมขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่าเป็นการขนย้ายข้าวในจังหวัดเดียวกัน และมีหนังสืออนุญาตของกรมการอำเภอให้ทำการขนย้ายข้าวด้วย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยขนย้ายข้าว 1 เกวียนออกนอกเขตกักกันพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว 2489 มาตรา 10, 13 ทวิประกอบกับกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 60 ให้ปรับ 600 บาท ริบข้าวเปลือก 1 เกวียน ยกข้อหาข้อริบเรือ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยพยายามนำข้าวออกนอกเขต 26 เกวียนตามฟ้อง ให้จำคุก 6 เดือน ปรับ 2,000 บาท กับริบข้าวและเรือของกลางจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานพยายามนี้ ได้บัญญัติไว้ในภาค 1 แห่ง กฎหมายลักษณะอาญา จึงนำมาใช้บังคับในพระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าวได้ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคำพยานนอกสำนวน เพราะปรากฏตามคำพยานโจทก์ จำเลยซื้อข้าวในอำเภอบางเลนเพียงเกวียนเดียวนอกนั้นไม่ปรากฏว่าซื้อมาจากที่ใด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยจะซื้อข้าวมาจากที่ใดไม่ใช่ข้อสำคัญ คดีนี้เจ้าพนักงานจับข้าวทั้ง26 เกวียนได้ในอำเภอบางเลน ดังนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยนำข้าวทั้ง 26 เกวียนออกนอกเขต จึงไม่ใช่การวินิจฉัยนอกสำนวนจำเลยฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการตระเตรียมได้ความว่าจำเลยกำลังนำข้าวออกอีก 8 เส้นจะพ้นเขตอำเภอบางเลนหากเจ้าพนักงานไม่จับจำเลยได้เสียก่อน จำเลยก็นำออกไปได้สำเร็จการกระทำของจำเลยผ่านคั่นตระเตรียม เข้าคั่นพยายามแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
