คำฟ้องและคำให้การ
สำนวนแรก
โจทก์ฟ้องว่านายสิงห์จำเลยใช้ปืนยิงนายชื่นโดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนพลาดไปถูกนายพินบาดเจ็บสาหัส และยิงนายสิบตำรวจตรีเที่ยงกับนายชื่นกำนันเพื่อขัดขวาง มิให้จับกุมขอให้ลงโทษฐานพยายามฆ่าคนและพยายามฆ่าเจ้าพนักงานและริบปืน สำนวนหลัง นายสิงห์เป็นโจทก์ฟ้องว่านายชื่นนายพินสมคบกันใช้ปืนยิงโจทก์บาดเจ็บสาหัสโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษฐานพยายามฆ่าโจทก์ จำเลยทั้ง ๒ สำนวน ต่างให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นแยกสำนวนพิจารณาแต่พิพากษารวมกันโดยฟังว่า นายสิงห์นายชื่นเมาสุราแล้ววิวาทยิงกันโดยไม่มีเจตนาฆ่า และโดยนายพินไม่ได้สมคบกับนายชื่น นายสิงห์ยิงพลาดไปถูกนายพินสาหัส นายชื่นยิงนายสิงห์สาหัส พิพากษาจำคุกนายสิงห์ นายชื่นคนละ ๓ ปี
ริบปืนของนายสิงห์ นอกนั้นยกฟ้อง อัยการและนายสิงห์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์คงฟังว่า เป็นเรื่องนายสิงห์นายชื่นวิวาททำร้ายกัน นายสิงห์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายที่จะฟ้องได้ พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องของนายสิงห์ ปล่อยนายชื่น นอกนั้นยืน อัยการฎีกาว่า การที่นายสิงห์ยิงนายชื่นพลาดไปถูกนายพินบาดเจ็บสาหัสเป็นความผิดฐานพยายามฆ่า นายสิงห์ฎีกาขอให้ยกฟ้องและขอให้ลงโทษนายชื่นนายพิน โดยศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาข้อเท็จจริงได้ด้วย ศาลฎีกาฟังว่า นายสิงห์นายชื่นกับพวกนั่งกินสุรากันที่ร้านขายสุราตรงข้ามบ้านนายสิงห์ๆ เมาสุราท้าทายนายชื่นดวลปืน มีคนห้ามและพานายสิงห์ไปส่งบ้านแล้วหามีการวิวาทต่อสู้กันไม่ ต่อมาสักครู่นายสิงห์กลับมาที่ร้านขายสุราอีก โดยถือปืนสั้นแนบอกมาด้วยอาการมืนเมา
พวกนายชื่นลุกขึ้นยืน นายสิงห์ก็ยิงไป ๑ นัด กระสุนถูกนายพินทะลุกลางแขนซ้ายไปเข้าชายโครงถูกไตด้านซ้ายอาการสาหัส รักษา ๒ เดือนครึ่งจึงหาย ดังนี้ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า การที่นายสิงห์ใช้ปืนซึ่งเป็นอาวุธร้ายแรงยิงไปเช่นนี้อาจแลเห็นผลได้ว่าผู้ถูกยิงจะถึงตาย เหตุที่กระทำด้วยความเมาสุรากฎหมายมิให้นับว่าต้องความยกเว้นหรือลดหย่อนผ่อนโทษ นายสิงห์จึงต้องผิดฐานพยายามฆ่าคน ฎีกาของอัยการฟังขึ้น ส่วนฎีกาของนายสิงห์ฟังไม่ได้ และนายชื่นยิงนายสิงห์ถูกข้อเท้าเหนือตาตุ่มก็โดยนายสิบตำรวจตรีเที่ยงขอให้ช่วยจับนายสิงห์ๆ ไม่ยอมให้จับและยิงปืนขึ้นด้วย นายชื่นจึงมีอำนาจใช้ปืนได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๓ หาใช่นายชื่นวิวาทต่อสู้กับนายสิงห์ไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ ให้จำคุกนายสิงห์ ๑๐ ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๔๙, ๖๐ นอกนั้นยืน
