คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วเห็นว่าคดีขาดอายุความ พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาในชั้นฎีกาว่า ที่โจทก์ไปแจ้งต่อพนักงานสอบสวนในวันที่ 21 สิงหาคม 2527 เป็นการร้องทุกข์ตามกฎหมายหรือไม่ ข้อความตายสำเนาภาพถ่ายเอกสารหมาย จ.7 ที่ผู้แทนโจทก์ไปแจ้งเจ้าพนักงานตำรวจมีว่า "จึงให้ผู้แจ้งมาร้องทุกข์ดำเนินคดีกับบริษัทนิติสิทธิ์ จำกัด โดยนายวรนิติส่งสวัสดิ์ และนายสิทธิพงษ์ สุขะวิมลาภทั้งทางนิติบุคคลและส่วนตัว ข้อหาออกเช็คโดยมีเจตนามิให้มีการใช้เงินตามเช็คจนคดีถึงที่สุด แต่ผู้แจ้งขอรับเช็คดังกล่าวไปดำเนินการอีกทางหนึ่งก่อนยังไม่มอบคดีให้พนักงานสอบสวนดำเนินคดีให้แต่อย่างใด"คำของผู้แทนโจทก์ที่ว่ายังไม่มอบคดีให้พนักงานสอบสวนดำเนินคดีแต่อย่างใดนั้น ไม่ต้องกับลักษณะการร้องทุกข์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(7) ซึ่งระบุว่า
การกล่าวหาว่ามีผู้กระทำความผิดขึ้นได้กล่าวโดยมีเจตนาจะให้ผู้กระทำความผิดได้รับโทษ ดังนั้นคำแจ้งความของผู้แทนโจทก์จึงไม่เป็นการร้องทุกข์คดีตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คเป็นความผิดอันยอมความกันได้ ซึ่งต้องร้องทุกข์ภายใน 3 เดือน นับแต่วันรู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 96 คดีนี้โจทก์รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำผิดตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม 2527 แต่มิได้ร้องทุกข์กล่าวโทษจำเลยไว้และมาฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2528 คดีโจทก์จึงขาดอายุความ ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องชอบแล้ว"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
