คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนยิงนายฉิ่ง เกตุครองถึงแก่ความตายโดยเจตนาและยังบังอาจยิงนางเงี่ยม นายขวัญ ภรรยาและบุตรนายฉิ่งโดยเจตนาจะฆ่า หากกระสุนปืนพลาดผิดไป ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 249 และ 60จำเลยให้การรับว่าได้ยิงนายฉิ่งถึงแก่ความตายจริง แต่หากเป็นการป้องกันตัวเพราะนายฉิ่งใช้ขวานไล่ฟันจำเลย ส่วนข้อหาที่ว่าจำเลยยิงนางเงี่ยมและนายขวัญด้วยนั้นจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าข้อเท็จจริงฟังได้เฉพาะข้อหาที่ว่าจำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายฉิ่งตายโดยเจตนาข้อเดียว พิพากษาจำคุกจำเลย 18 ปีตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 249 แต่คำให้การของจำเลยเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาให้ลดเสีย 1 ใน 3 ตามมาตรา 59 คงจำคุกไว้ 12 ปีส่วนข้อหาฐานพยายามฆ่านายเงี่ยมนายขวัญ โดยเจตนานั้น ให้ยกฟ้องเสียจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ในวันเกิดเหตุจำเลยได้นำมีดและอาวุธปืนลูกซองที่ไม่ได้จดทะเบียนไปด้วย ซึ่งส่อแสดงเจตนาไม่ดีของจำเลยมาแต่เริ่มแรกแล้ว และการที่จำเลยเข้ากระทำการรื้อฟันรั้ว ซึ่งนายฉิ่งผู้ตายได้ทำไว้โดยพละการ
ก็แสดงว่าจำเลยเตรียมตัวจะต่อสู้กับผู้ตายอย่างเต็มที่ ครั้นผู้ตายมาห้ามปราบจำเลย ๆ ก็หาฟังไม่ ผู้ตายเงื้อขวานขึ้นแสดงให้เห็นว่าจะขัดขวางไม่ให้จำเลยกระทำต่อไปจำเลยก็ยิงเอาด้วยปืนที่เตรียมมา จำเลยจะอ้างว่าป้องกันหาได้ไม่จำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย
