คำว่า "เจ้าบ้าน" ตามบทบัญญัติประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 92(5) หมายความถึงผู้เป็นหัวหน้าของบุคคลที่พักอาศัยอยู่ในบ้านหลังนั้นและรวมตลอดถึงคู่สมรสของผู้เป็นหัวหน้าเท่านั้นเพราะบุคคลดังกล่าวเป็นผู้รับผิดชอบในการครอบครองบ้าน …
คำพิพากษาศาลฎีกา
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
ทางภารจำยอมนั้นสามยทรัพย์และภารยทรัพย์ไม่จำเป็นต้องอยู่ติดกัน ดังนี้ แม้จะมีคลองสาธารณะคั่นอยู่ก็อาจเป็นทางภารจำยอมได้ โจทก์ที่ 1 ไม่ได้ฟ้องว่าทางพิพาทเป็นทางจำเป็นแก่ที่ดินของโจทก์ที่ 1 ดังนั้น การที่จำเลยฎีกาว่าทางพิพาทไม่เป็นทา …
โจทก์ทำสัญญาซื้อขายที่พิพาทจากจำเลยที่ 1 โดยมิได้จดทะเบียนโอนกันให้ถูกต้องตามกฎหมาย สัญญาซื้อขายจึงเป็นโมฆะแต่โจทก์ครอบครองที่พิพาทโดยความสงบ และโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลาเกินกว่า 10 ปี ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามป …
ก่อนถึงแก่กรรม ล. ผู้ตายซึ่งมีชื่อถือกรรมสิทธิ์ในโฉนดที่ดินพิพาทยกที่ดินพิพาทให้จำเลยที่ 1 เมื่อปรากฏว่าจำเลยที่ 1ครอบครองที่ดินพิพาทโดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันเป็นเวลากว่า 10 ปี และศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าจำเลยที่ …
จำเลยได้ครอบครองปลูกบ้านและทำประโยชน์ในที่พิพาทโดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันเรื่อยมานับแต่บิดามารดาจำเลยยังมีชีวิตเป็นเวลานานหลายสิบปีที่พิพาทจึงตกเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยโดยการครอบครอง แม้โจทก์จะจดทะเบียนการไ …
เจ้าของที่ดินยกที่ดินให้แก่บุตรทั้งหกถือกรรมสิทธิ์ร่วมกันโดยไม่มีวัตถุประสงค์จะให้เป็นเจ้าของรวมกันมีลักษณะเป็นการถาวรอันจะแบ่งแยกกันไม่ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1363 วรรคแรก โจทก์ในฐานะผู้จัดการมรดกของเจ้าของรวมคนหนึ่ …
ย.และส. รวมทั้งจำเลยเป็นผู้ครอบครองที่ดินพิพาทแทนโจทก์มาก่อน จำเลยให้การเพียงว่า ที่ดินพิพาทเดิมเป็นของย.และ ส.ซึ่งได้บุกเบิกมาย.และส. ตายเมื่อ พ.ศ. 2527ก่อนตายได้ยกที่ดินพิพาทให้จำเลย จำเลยครอบครองตลอดมา และได้ขอออกหนังสือรับรองก …
ความว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 มีคำพิพากษาว่าที่ดินพิพาทตามฟ้องตกเป็นกรรมสิทธิ์ของ โจทก์ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 และจำเลยได้ยื่นฎีกา ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา ขอศาลได้โปรดมีหมายแจ้งไปให้เจ้าพนักงาน …
ความว่า ผู้คัดค้านฎีกา คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา ปรากฏว่าเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2535 ผู้ร้องกับพวก ประมาณ 10 คน ได้เข้าไปทำการตัดไม้และเลื่อยไม้ในที่ดินพิพาทจำนวน 4 ต้น และได้ทำการแปรสภาพไม้เป็นไม้แปร จำนวน ปรากฏตามรายก …
ความว่า ผู้คัดค้านฎีกา มีทางชนะคดี หากทุเลาการบังคับในขณะนี้จะไม่ทำให้ผู้ร้องเสียหายเพราะผู้ร้องยังคงครอบครอง ทำประโยชน์ในที่พิพาทอยู่ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ผู้ร้องแถลงคัดค้าน (อันดับ 63)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ท …
ความว่า ผู้คัดค้านฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้เป็นคดี เกี่ยวด้วย อสังหาริมทรัพย์ซึ่งมีทุนทรัพย์ในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท ซึ่งต้องห้ามฎีกา ข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขแล้วจึงมีคำสั่งไม่รับฎีกาผ …
ความว่า ผู้ร้องยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า พิเคราะห์แล้วผู้ร้องยื่นฎีกาในข้อเท็จจริง จึงไม่รับฎีกาผู้ร้องเห็นว่า แม้ที่ดินพิพาทมีราคาเพียง 100,000 บาทคดีนี้เป็นคดีขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ จึงไม่ต้องห้ามฎีกา …
ความว่า โจทก์ยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาโจทก์เป็น การโต้เถียงข้อเท็จจริงเพื่อนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมาย จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 ไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า เป็นฎีกาในปัญหา …
ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ไม่ใช่ปัญหาข้อกฎหมายจึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า คดีนี้พิพาทกันด้วยเรื่องการแย่งการครอบครอง ที่ดินมือเปล่า ประเด็นที่จำเลยต่อสู้เรื่องอายุความในการฟ้องคดี ของโจทก์ว่าฟ้อง …
ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกา ในปัญหาข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ที่แก้ไข ใหม่ จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลย …
ความว่า คดีนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา ปรากฎว่า ที่ดินพิพาทที่ผู้ร้องอ้างว่าได้ครอบครองปรปักษ์ คือ ที่ดินโฉนด เลขที่ 2305 ตำบลบ้านนา (ดงยาง) อำเภอบ้านนาจังหวัดนครนายก นั้น ผู้ร้องได้อ้างโฉนดที่ดินผิดไป ความจริงแล้วเป็นที่ดิ …
ความว่า ผู้คัดค้านฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลา การบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ผู้ร้องทั้งสองแถลงคัดค้าน (อันดับ 87)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่ดินโฉนดเลขที่ 6647 เลขที่ดิน 184ตำบลลาดยาว อำเภอบางซื่อ (เขตบางเขน)กรุงเทพมหานครจำนวนเนื้อ …
ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาข้อเท็จจริง สำหรับคดีส่วนอาญาต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ส่วนคดีแพ่งทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินสองแสนบาท และเป็นการฟ้องขับไล่จำเลยออกจากอสังหาริมทรัพย์ …
ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ที่แก้ไขแล้ว จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมาย อนึ่งแม้เป็นปัญหาข้อเท็จจริงตามกฎหมายใหม่ก็ไม่มีผลย้อนหลังคดีนี้ …
โจทก์ใช้ทางเดินผ่านที่ดินของ ท. เพื่อออกสู่ทางสาธารณะโดยท.ยินยอมต่อมาท. ขายที่ดินให้จำเลย ดังนี้โจทก์ใช้ทางเดินดังกล่าวนานเท่าใด โจทก์ก็ไม่ได้ภาระจำยอม.