คำพิพากษาศาลฎีกา

ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยทั้งสองในประเด็นแรกจำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ส่วนประเด็นสุดท้าย จำเลยฎีกาโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟ …

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยที่ว่าคำฟ้องของโจทก์ขัดกันเอง จึงเป็นคำฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย เป …

ความว่า โจทก์ทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ จำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกา 29,000 บาท จึงต้องห้าม ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาของโจทก์ทั้งสองเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับฎีกา คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาทั้งหมดโจทก์ทั้งส …

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของโจทก์ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220จึงไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 โปรดมีคำสั …

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของโจทก์ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220จึงไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 โปรดมี …

ความว่า จำเลยทั้งสามฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ทุนทรัพย์ไม่เกินสองแสนบาท ฎีกาของจำเลยทั้งสามเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 ส่วนข้อที่จำเลยทั้งสามฎีกาว่า คดีไม่อยู่ในอำนาจ ศาลเยาวชนแล …

ความว่า จำเลยฎีกาและยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องขอขยายระยะเวลาฎีกาว่า กรณีต้องทำเป็น คำร้องและเสียค่าคำร้อง เมื่อมิได้เสียค่าคำร้องจึงให้ยกคำร้อง และสั่งฎีกาว่า ศาลมีคำสั่งยกคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกา ของจำเ …

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นการฎีกาดุลพินิจในการฟังของกลางและการกำหนดโทษ ถือเป็นการฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้โจทก์ยังไม่ได้ตรวจส …

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาข้อ 2.1เป็นฎีกาข้อกฎหมายไม่เป็นสาระอันควรได้รับการวินิจฉัยตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ฎีกาข้อ 2.2 เป็นฎีกาข้อเท …

ศาลชั้นต้นนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โดยส่งหมายนัดให้จำเลยตามภูมิลำเนาที่ปรากฏในคำให้การ ปรากฏว่าส่งไม่ได้ จึงปิดประกาศแจ้งวันนัดหน้าศาลเมื่อถึงวันที่ 29 เมษายน 2534 ซึ่งเป็นวันนัดศาลชั้นต้นจึงอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ต่อมาวันที่ 13 ก …

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลย เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก และผู้พิพากษาที่ลงชื่อใน คำพิพากษาไม่รับรองฎีกาให้จำเลย จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า …

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์ฎีกาดุลพินิจของศาล เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้จำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินสองแสนบาท ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248จึงไม่รับฎีกา คืนค่าขึ้น …

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้โจทก์ขยายระยะเวลาที่โจทก์จะยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์โจทก์ โดยไม่เกี่ยวกับเนื้อหาของอุทธรณ์ จึงมิใช่เป็นคำสั่งศาลที่ปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์อันจะทำให้คดีถึ …

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ไม่รับฎีกาโจทก์เนื่องจากศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ยืนตามศาลชั้นต้น คำสั่งศาลอุทธรณ์ดังกล่าวจึงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ให้คืนค่าขึ้นศาลในชั้นฎีก …

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยฎีกาขอให้ รอการลงโทษจำคุกซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 ที่แก้ไขโทษจำ …

ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของ จำเลยทั้งหมดเป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริง ไม่รับอุทธรณ์จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ที่ว่า โจทก์ซึ่งเป็นผู้จัดการแผนก คลังสินค้าของจำเลยประมาทเลินเล่อทำให้สินค้าในคลังสินค้า สูญหาย โดยละเลยไม่จ …

ความว่า โจทก์อุทธรณ์ (ฎีกา) คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 2ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 2 ที่ไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดี เป็นอำนาจเฉพาะของศาลอุทธรณ์ โจทก์ไม่อาจฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ในเรื่องนี้ ไม่รับคำร้องอุทธรณ์คำสั่ …

ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า รับฎีกาจำเลยทั้งสองเฉพาะข้อ 3 ในประเด็นเรื่องอำนาจฟ้อง และข้อ 4 ในประเด็นค่าเสียหาย นอกนั้นเห็นว่าจำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 …

ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยที่ 1 เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และเป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 มาตรา 225ประกอบมาตรา 2 …

ความว่า จำเลยทั้งสองยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งในเรื่องที่จำเลยขอให้ศาลพิจารณา คำขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาโดยให้จำเลยนำพยานมาสืบใหม่แล้ว คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา …