คำพิพากษาศาลฎีกา

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักกระบือไปจากคอกผู้เสียหาย แม้จะได้ความว่ากระบือนั้นเป็นกระบือของผู้อื่น ก็ลงโทษได้

ฟ้องต้องระบุวันเดือนและเวลา แต่ถ้าไม่ปรากฎเวลาก็ต้องระบุไว้ การที่ระบุเวลากลางวันหรือกลางคืน แต่ตามคำขอท้ายฟ้องขอให้ลงโทษตามมาตรา 288 ซึ่งเป็นมาตราที่ลงโทษผู้กระทำผิดในเวลากลางวันนั้น เป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้องซึ่งศาลควรสั่งให้โจทก์แก้ …

โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ชื่อเจ้าทรัพย์ก่อนศาลพิพากษาเมื่อไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบแล้ว ศาลอนุญาตได้ เผื่อได้มีการสอบสวนความตัวเจ้าทรัพย์มาสอบสวน ก็ฟ้องคดีได้ (อ้างฎีกาที่ 102/2482)

จำเลยมีส่วนได้รับเงินในการขายนา รับเงินมาจากอำเภอแล้วไม่ได้มาจัดการแบ่งให้แก่พวกน้อง ๆ ไม่มีความผิดฐานลักทรัพย์ หรือวิ่งราวทรัพย์

หยิบเอาของซึ่งถอดวางลืมไว้ไป ไม่เป็นผิดฐานยักยอกเก็บของตก

ในเวลาที่ลักทรัพย์มีอาวุธอยู่ด้วยก็ต้องมีผิดตามมาตรา 293(7) โดยไม่ต้องคำนึงถึงว่าผู้ร้ายมีอาวุธไปเพื่อการลักทรัพย์หรือเพื่อเหตุอื่น

จำเลยเอาเรือไปลอยบันทุกไม้ของเจ้าทรัพย์ผู้จัดการดูแลมาพบเข้าถามจำเลย ๆ บอกว่าเจ้าทรัพย์ใหม้มาบันทุกผู้จัดการก็เลยไปดังนี้เป็นความผิดฐานหลักทรัพย์ไม่ใช่ฉ้อโกง,โจทก์บรรยายฟ้องเป็นความผิดฐานฉ้อโกงทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยมีผิดหลักฐาน …

โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิดและขอให้ลงโทษฐานตัวการ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยบางคนมีความผิดฐานสมรู้ศาลก็ลงโทษจำเลยคนนั้นฐานสมรู้ได้

ผู้ที่ได้รับอำนาจให้เข้าครอบครองที่ดินแทนเจ้าของที่นั้นไม่มีอำนาจร้องขัดทรัพย์แทนเจ้าของที่ดิน

โจทก์บรรยายถึงข้อเท็จจริงที่หาว่ากระทำผิดแล้วอ้างว่าจำเลยลักหรือยักยอกและอ้างมาตรามาทั้ง 2 ความผิดนั้นเมื่อศาลเห็นว่าการกระทำนั้นเป็นความผิดฐานใดก็ลงโทษได้ ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม

จำเลยลักทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ไปทรัพย์นั้นอยู่ที่ จำเลยแล้วจำเลยใช้มือผลักเจ้าทรัพย์+เพื่อทำร้ายหากเพื่อ+ให้เจ้าทรัพย์แบ่งเอาทรัพย์นั้นไปดั่งนี้ จำเลยยังไม่มีความผิดฐานชิงทรัพย์

หนี้สินที่เกิดขึ้นในระหว่างเป็นสามีภริยากันนั้น ถ้าเจ้าหนี้ฟ้องเรียกจากสามีแต่ผู้เดียว เมื่อสามีภริยาได้หย่าขาดจากกันแล้วเจ้าหนี้จะยึดทรัพย์ของภริยาด้วยไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 503 - 504 / 2466 และฎีกาที่ 97/

ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย

จำหน่ายคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย

ในฟ้องของโจทก์ระบุว่าจำเลยเอาของกลางไปขายฝากผู้อื่นไว้ แล้วขอให้ศาลสั่งคืนของกลางนั้นให้เจ้าทรัพย์ดังนี้ ศาลจะสั่งให้คืนของกลางไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 94/2483 และที่ 447/ 2483

การประกาศจดทะเบียนหุ้นส่วนในราชกิจจานุเบกษานั้น แม้กฎหมายจะถือว่าบุคคลทั้งปวงรู้แล้วก็ดี แต่เป็รกรณีที่จะต้องพิจารณาในเมื่อวินิจฉัยถึงความรับผิดในทางนิติกรรมสัญญาไม่ใช่ในเรื่องละเมิด ที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจงใจหรือประมาทเลินเล่อทำให้ …

คดีที่เกินอำนาจศาลแขวง ศาลแขวงทำความเห็นส่งสำนวนไปยังศาลอาญานั้นแม้ความเห็นศาลแขวงจะผิดถูกประการใดโจทก์ก็ไม่มีหน้าที่ อุทธรณ์

ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปล้นทรัพย์ทางพิจารณาได้ ความว่าจำเลยทำการลักทรัพย์ ศาลลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ได้

ศาลชั้นต้น ลงโทษ จำเลยที่ 1 - 2 ฐานลักทรัพย์จำเลยที่ 2 ฝ่ายเดียวอุทธรณ์เมื่อศาลอุทธรณ์ วินิจฉัยว่ารูปคดีไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์ดังนี้ ถือว่าเป็นเหตุในลักษณะคดีศาลอุทธรณ์พิพากษาปล่อยจำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้อุทธรณ์ได้