คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันที่ ๔ ถึงวันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๔๘๓ จำเลยบังอาจจ้างผู้มีชื่อลักขุดดินของเจ้าทรัพย์ไปเป็นราคา ๑๐๐ บาท ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๘๘,๖๔ ศาลชั้นต้นสั่งประทับฟ้อง แต่ภายหลังก่อนจำเลยให้การ กลับสั่งยกฟ้อง โดยอ้างว่าฟ้องโจทก์ไม่ถูกต้องเพราะไม่ปรากฎเวลาที่จำเลยกระทำผิด
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิจารณาเห็นว่าฟ้องโจทก์บรรยายข้อเท็จจริงและรายละเอียดเกี่ยวกับเวลาไว้แล้ว พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้นให้ดำเนินการพิจารณาคดีต่อไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า คำว่า เวลา ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๕) นั้น หมายความรวมทั้งวันเดือนปีและกลางวันกลางคืนด้วย แต่มีหลักว่าเมื่อได้บรรยายรายละเอียดเหล่านี้พอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้วแม้จะกล่าวถึงเวลาว่าเวลาไม่ปรากฎ ก็เป็นฟ้องที่มีมูลพอจะรับไว้พิจารณาได้ คดีนี้โจทก์กล่าวถึงวันเดือนปีที่จำเลยกระทำผิดไว้ชัดเจนแล้ว โดยไม่ได้ระบุเวลาว่ากลางวันหรือกลางคืน แต่คำขอท้ายฟ้องปรากฎว่าขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๘๘ ซึ่งเป็นมาตราลงโทษผู้กระทำผิดในเวลากลางวัน ดังนี้คำพรรณาในฟ้องไม่ถูกต้องตรงกับคำขอท้ายฟ้อง สมควรที่ศาลเดิมจะสั่งให้โจทก์แก้ฟ้องเสียให้ถูกต้องตามมาตรา ๑๖๑ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญายังไม่ควรสั่งยกฟ้องเสียทีเดียว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ศาลชั้นต้นสั่งให้โจทก์แก้ฟ้องเสียให้ถูกต้องดังกล่าว แล้วพิจารณาพิพากษาต่อไป
