คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่า ในวันเกิดเหตุเวลากลางคืน ผู้ตายเมาสุราเกิดมาพบจำเลยระหว่างทาง ก็ตรงเข้าชกจำเลย ผู้ตายชกจำเลยไปล้มแล้วยังต่อยและเตะซ้ำจำเลยอีกหลายครั้ง จำเลยลุกขึ้นได้จึงชักมีดออกมา ผู้ตายโถมเข้าไปหาจำเลยที่ ๒ ครั้ง จึงถูกมีดเป็นแผลสองแผล แผลสำคัญที่ชายโคลงทะลุใน จึงถึงแก่ความตาย
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๒๔๙
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๒๔๙, ๕๓, ๕๕ และ ๕๙ จำคุก ๓ ปี
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ผู้ตายจะเข้าทำร้ายจำเลยด้วยมือเปล่าและจำเลยใช้มีดป้องกันตัวก็ตาม แต่เวลานั้นเป็นเวลามืดค่ำแล้วผู้ตายเข้ามาทำร้ายเป็นพัลวัล จะมีอาวุธติดมาหรือไม่ไม่มีใครรู้จำเลยถูกรังแกถึงเพียงนี้แล้ว มีมีดก็จำต้องใช้มีดป้องกันตัว หาเป็นการเกิดสมควรแก่เหตุไม่
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน.
