คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่านายปาน (ผู้ตาย) เป็นผู้ก่อเหตุระรานจำเลย โดยแสดงวาจาท้าทายจะทำร้าย พร้อมทั้งมีมีดขยับอยู่ในมือรุกประชิดจำเลยเข้าไปทุกที จำเลยก็ได้แต่ถอยหลังไปทางเรือนนายแก่นโดยมิรู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างหลังนั้น เมื่อเป็นการจวนตัวใกล้อันตรายจากนายปานเต็มทีเช่นนี้ จำเลยจึงใช้มีดขอฟันนายปานไปเพียงทีเดียวนายปานตาย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดสระบุรีวินิจฉัยว่า นายปานไปหาเรื่องและชวนให้จำเลยต่อสู้ นายปานถือมีดดาบอยู่ แต่ยังไม่ได้ยกขึ้นฟันจำเลย การที่จำเลยฟันนายปาน เป็นเรื่องจำเลยรับคำท้า จึงเรียกไม่ได้ว่าเป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย แม้จำเลยฟันเพียงครั้งเดียว ก็ฟังได้ว่าเป็นการฆ่าคนโดยเจตนา เพราะมีดขอที่จำเลยใช้เป็นมีดขนาดใหญ่และยาว
ผลคำพิพากษา
พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำคุก 15 ปี ลดตาม มาตรา 59 หนึ่งในสาม คงจำคุก10 ปี มีดของกลางริบศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์โดยกลับศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้น แล้ววินิจฉัยว่า เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ
