คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าแรกเริ่มจำเลยขึ้นไปบนเรือนผู้เสียหายโดยละม่อม เพื่อพูดจาเรื่องจับจองที่ดินกับเสมียนอำเภอซึ่งไปพักอยู่ที่นั่น แล้วได้โต้เถียงกัน ผู้เสียหายขับไล่ให้จำเลยออกไป จำเลยได้พูดโต้ตอบกับเสมียนผู้นั้นอีกเล็กน้อยแล้วก็ลงเรือนไป ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานบุกรุกตามมาตรา ๓๒๙
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยขึ้นไปบนเรือนผู้เสียหายโดยชอบ ตอนที่ผู้เสียหายบอกให้จำเลยไปจากเรือนบ้านเวลาที่จำเลยยังพูดโต้ตอบกับเสมียนอำเภอพัวพันกันอยู่ จำเลยจึงได้พูดโต้ตอบไปอีกเล็กน้อย แล้วก็ลงเรือนไปโดยดี ในเวลาไม่ชักช้า เห็นได้ว่าไม่ได้เจตนาขัดขืนอยู่บนเรือน
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
