คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า จำเลยมิได้รับอนุญาตให้ขับรถยนตร์ แต่บังอาจขับรถยนตร์ทับ ส.ตาย แต่เหตุที่รถยนตร์โดน ส.เกิดจากความประมาทเลินเล่อของ ส.เองดังนี้ จำเลยจะมีความผิดหรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การขับรถยนตร์เกี่ยวแก่ความสามารถของตัวผู้ขับขี่เมื่อผู้ขับขี่มีความสามารถอยู่แล้ว แลเหตุที่รถโดนไม่ใช่เกิดจากความประมาทเลินเล่อในการขับขี่อย่างใด เพราะฉะนั้นความใน ม.๔๓ ข้อ ๓ แห่งกฎหมายอาชญาจึงไม่กินความถึงในเรื่องเช่นนี้ ตัดสินให้ยกฟ้องโจทก์(วิชัย-พรหม-วิกรม)พระนาถปริญญา - พระวรสารวินิจฉัย -