คำฟ้องและคำให้การ
ความว่า โจทก์ได้ยื่นเรื่องราวต่อคณะกรมการอำเภอ ขอให้เรียกจำเลยไปเปรียบเทียบชำระค่าเช่าจำเลยบิดพริ้วไม่ยอมชำระ โจทก์จึงฟ้องขอให้ขับไล่
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยผิดนัดครั้งเดียว โจทก์ยังไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่ตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า พิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า ตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ๒๔๘๙ มาตรา ๑๖(๑) นั้น เพียงผู้เช่าผิดนัดไม่ชำระค่าเช่า ๒ คราวติด ๆ กัน ผู้ให้เช่าก็ฟ้องขับไล่ได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การค้างชำระค่าเช่ากับผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าต่างกัน จำเลยค้างชำระค่าเช่าถึง ๑๒ เดือน จะถือว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่า ๒ คราวยังไม่ได้ ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าเพียงครั้งเดียว กรณีจึงไม่เข้าข้อยกเว้นตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าที่โจทก์จะฟ้องขับไล่จำเลยได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
