คำฟ้องและคำให้การ
คดีสองสำนวนที่
โจทก์ฟ้องจำเลยอย่างเดียวกันว่าจำเลยเป็นบุคคลต่างด้าว มีภูมิลำเนาอยู่จังหวัดเปอลิศ สหรัฐมลายู นอกราชอาณาจักรไทย ได้ลักลอบเข้ามมาทำการประมงในเขตน่านน้ำไทยโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.การประมงไทย ๒๔๙๐ พ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตนการประมงไทย ๒๔๘๒ จำเลยทุกคนปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า เรื่องนี้จำเลยจะได้ใช้อวนจับปลาหรือไม่ กรณียังเป็นที่สงสัย ทั้งไม่แน่ว่าการจับปลานี้อยู่ในเขตน่านน้ำไทยหรือไม่ จึงพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เหตุเรื่องนี้เกิดขึ้นในเขตอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล จับจำเลยได้ในเขตจังหวัดสตูลตามปกติย่อมเป็นหน้าที่ของพนักงานสอบสวนอำเภอเมืองสตูล เป็นผู้สอบสวนและฟ้องที่ศาลจังหวัดสตูล แต่คดีนี้โจทก์บรรยายว่า พนักงานสอบสวนอำเภอกันตังสอบสวนร่วมกับผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ และฟ้องที่ศาลจังหวัดตรัง จึงเป็นการฟ้องผิดศาล จึงพิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องในคดีนี้ โจทก์กล่าวในต้อนต้นแห่งคำฟ้องว่า " พนักงานสอบสวนอำเภอกันตังและผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ แห่งราชนาวีไทยได้สอบสวนแล้ว " และในตอนท้ายแห่งคำฟ้องกล่าวอีกว่า " ผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ ซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนได้สอบสวนความผิดของจำเลยแล้ว คดีนี้จำเลยมิได้ให้การคัดค้านเรือการสอบสวนนี้ หรืออำนาจศาลแต่อย่างไรเลย ฉะนั้นเมื่อไม่ปรากฎเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่าการสอบสวนรายนี้ได้กระทำโดยชอบถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้อง ในส่วนประเด็นเกี่ยวกับการสอบสวนว่า จะชอบหรือไม่นั้น ตามพ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย ๒๔๘๒ มาตรา ๔ และ ๑๐ ผู้บังคับการเรือแห่งราชนาวีผู้กระทำการจับกุมหรือสั่งให้จับกุมนั้น มีอำนาจทำการสอบสวนได้ ฯลฯ และจะสอบสวนในท้องที่ก็ได้ เมื่อคดีนี้จำเลยไม่ได้คัดค้าน เรื่องการสอบสวนและอำนาจศาล และคดีก็ไม่ปรากฎโดยชัดแจ้งเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่าถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้อง ศาลจังหวัดตรังจึงย่อมมีอำนาจชำระคดีนี้ก็ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่
