คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ชนะความจำเลย จึงได้นำยึดเรือนแลที่ดินอ้างว่าเป็นของนางหอมจำเลย ผู้ร้อง ๆ ขัดทรัพย์ว่านางหอมเป็นภรรยาผู้ร้องไปทำสัญญาค้ำประกันไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ร้อง จะยึดทรัพย์รายพิพาทซึ่งเป็นสินบริคณห์ไม่ได้ เพราะผู้ร้องได้บอกล้างสัญญานั้นแล้ว คดีปรากฎว่าผู้ร้องได้รู้ว่านางหอมภรรยาไปทำสัญญาค้ำประกันไว้เมื่อเดือน ๙ พ.ศ.๒๔๗๕ แลผู้ร้องได้บอกล้างสัญญานี้เมื่อเดือน ๑๒ พ.ศ.๒๔๗๖
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า กำหนดอายุความบอกล้าง ๑ ปีนับแต่เวลาที่อาจให้สัตยาบันได้ตามประมวลแพ่ง ฯ ม.๑๔๓ นั้นเริ่มนับแต่เดือน ๙พ.ศ.๒๔๗๕ ซึ่งเป็นเวลาที่ผู้ร้องได้ทราบว่านางหอมทำสัญญาค้ำประกันแต่ผู้ร้องเพิ่งมาบอกล้างเมื่อเดือน ๑๒ พ.ศ.๒๔๗๖ นี้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่างว่าผู้ร้องบอกล้างนิติกรรมเกินกำหนด ๑ ปีให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ หมายเหตุ โจทก์ยกอายุความตามมาตรา ๑๔๓ ขึ้นต่อสู้ในคำแถง
