คำฟ้องและคำให้การ
คดี ๒ สำนวนนี้ ศาลรวมพิจารณาและพิพากษารวมกันได้ความว่า มีงานทำบุญที่วัดบาดหลวงโรมันคาธอลิค ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านประกาศให้ราษฎร ช่วยห้ามคนมาเที่ยวงานมิให้ถืออาวุธเข้ามา จำเลยทั้ง ๒ มีมีดคนละเล่ม นายคำหาญเข้าห้ามนายคำหล้าจำเลย นายทาเลเข้ามาห้ามนายหลอยจำเลย และได้เกิดโต้เถียงกันขึ้น นาคำหล้าจำเลยได้แทงนายคำหาญ นายหลอยจำเลยได้แทงนายทาเล ถึงแก่ความตายทั้งคู่
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙
จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๒๐ ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า เป็นกรณีวิวาทกัน ข้อเท็จจริงทางพิจารณาต่างกับฟ้อง พิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีมีการโต้เถียงกันก่อน และจำเลยก็ถูกตีมีบาดเจ็บ แสดงว่ามีการชุลมุนต่อสู้กัน การทำร้ายอาจเป็นโดยแทงชุ่ย ๆ ไป และเพียงคนละทีเท่านั้น จำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๑ จำคุกจำเลยคนละ ๑๐ ปี
