คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์เป็นเจ้าณี่แลชนะคดีจำเลยเปนเงิน ๔๓๘ บาท ๗๕ สตางค์ ในระหว่างบังคับให้จำเลยใช้ จำเลยได้แพ้ความผู้ร้องอีกสำนวนหนึ่ง แลได้ทำยอมให้ผู้ร้องไว้ ให้ผู้ร้องไปรับเงินของจำเลยซึ่งอยู่ที่พระยา อ. โจทย์ยื่นคำร้องขอยึดเงิน ๒๐๐ บาทนี้ที่พระยา อ. ศาลได้หมายเรียกเงินจากพระยา อ. แต่ผู้ร้องขัดทรัพย์ร้องคัดค้านว่า เงินรายนี้เปนของผู้ร้องซึ่งจำเลยได้โอนให้ผู้ร้องแล้ว ศาลล่างสั่งให้ยกคำร้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา ฎีกาตัดสินว่า การโอนณี่ระหว่างผู้ร้องกับจำเลยซึ่งได้ทำยอมกันนั้นยังไม่เปนการเสร็จเด็ดขาด เพราะลูกณี่ไม่ได้รู้เห็นด้วย โจทย์มีอำนาจขอยึดเงินรายนี้จากพระยา อ. ได้ แต่ผู้ร้องก็เปนเจ้าณี่จำเลย ซึ่งควรได้รับใช้ณี่จากจำเลยด้วย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้แบ่งเฉลี่ยเงิน ๒๐๐ บาทนี้ให้แก่โจทย์ แลผู้ร้องตามส่วนมากแลน้อย
