คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ขอจับจองที่พิพาทของอำเภอตรวจแล้ว ออกใบเหยียบย่ำให้แก่โจกท์ ๆ ได้เข้าก่อสร้างทำเป้นที่ปลูกข้าว บัดนี้จำเลยบุกรุกเข้าแย่งทำในที่พิพาท จึงฟ้องขอให้ห้ามจำลเย จำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นของนางตีมารดาจำเลยปกครองมากว่า ๒๐ ปีแล้ว ไม่ใช่ที่ว่างเปล่า
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ห้ามจำเลยไม่ให้เข้าเกี่ยวข้องกับที่พิพาทต่อไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีได้ความว่า ที่พิพาทเป็นที่ว่างเปล่า จำเลยเป็นแต่เคยเอาโคกระบือมาเลี้ยง การเลี้ยงโค กระบือ ในที่ว่างเปล่าเช่นนี้ จะถือเป็นเจ้าของหาได้ไม่ รูปคดีไม่มีทางที่จำเลย จะเถียงสิทธิในที่พิพาท ซึ่งโจทก์ได้รับใบเหยียบย่ำในที่นั้นมาโดยถูกต้องตามกฎหมายได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
