คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่าผู้ร้องได้ยื่นคำร้องคัดค้านทรัพย์หมายเลข ๒ ไว้ต่อศาลชั้นต้น ๆ สั่งว่า "สำเนาให้โจทก์ ผู้ร้องและจำเลยเรื่องนี้ ศาลทำการสืบพยานมาจนนัดฟังคำพิพากษาแล้ววันนี้ เวลา ๑๔ น. ถ้าผู้ร้องต้องการทราบผล ก็คอยฟังเอา" แต่ในคำพิพากษาของศาลชั้นต้นมิได้กล่าวถึงเรื่องของผู้ร้องที่ร้องคัดค้านไว้เลย ผลของคำพิพากษาก็คือให้ริบทรัพย์ที่ผู้ร้องได้ร้องคัดค้านไว้
คำพิพากษาศาลล่าง
ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ว่าชื่อไม่ตรงกัน คือในอุทธรณ์ มีชื่อนายคูเปนหยงและนายโค้วหันเชือง จึงไม่รับวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาได้สั่งให้ศาลชั้นต้นสอบสวนว่าจะเป็นผู้ร้องหรือไม่ และในที่สุดฟังว่าเป็นผู้ร้องจริง ที่ชื่อผิดไปนั้นเป็นเพราะผู้ว่าความชั้นอุทธรณ์กับชั้นศาลเดิมต่างคนกัน
ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อได้ความเช่นนี้ คดีมีเหตุที่จำต้องพิจารณาคำร้องของนายขู่หันช่องและนายไถปนหยง เพราะอยู่ในระหว่างเวลาที่มีสิทธิจะร้องได้ จึงให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาตามคำร้องของนายขู่หันช่องและนายไถปนหยงแล้วทำคำสั่งวินิจฉัยไปตามบทกฎหมายและรูปความ
