คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักกระบือของนายดวงไป เมื่อวันที่ ๑๔ มกราคม ๒๔๘๑ โจทก์สืบนายดวงเจ้าทรัพย์ซึ่งเบิกความว่าจำเลยลักกระบือเมื่อวันแรม ๔ ค่ำเดือน ๔ เหนือซึ่งตรงกับวันที่ ๙ มกราคม ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพะยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์อ้างว่าวันที่ฟ้องกับวันที่เจ้าทรัพย์เบิกความถึงนั้นแตกต่างกัน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ศษลสืบนายดวงพะยานโจทก์คนเดียวยังไม่พอจะชี้ขาดข้อเท็จจริงได้แน่ จึงให้ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีให้เสร็จแล้วพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าพะยานโจทก์คนเดียวยังไม่พอชี้แจงข้อเท็จจริงได้แน่นอนในเรื่องวันทำผิด โจทก์อาจนำพะยานอื่นที่อ้างไว้เข้าสืบสมข้อหาได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
