คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องจำเลยฐานกระทำปืนลั่นโดยประมาท ทำให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ กับให้นับโทษต่อ
จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าข้อเท็จจริงยังรับฟังลงโทษจำเลยฐานทำให้บาดเจ็บสาหัสโดยประมาทตามฟ้องยังไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า การกระทำของจำเลยเป็นผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ ลดรับคงจำคุก ๓ เดือน เห็นสมควรรอการลงโทษ ๓ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้วินิจฉัยว่า คดีนี้จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องโจทก์ ข้อเท็จจริงจึงยุติได้ตามที่โจทก์บรรยายไว้ในคำฟ้อง คดีมีปัญหาข้อกฎหมายข้อเดียวว่าการกระทำของจำเลยตามคำบรรยายฟ้องจะเป็นความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัสตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ ที่โจทก์ขอให้ลงโทษหรือไม่ แต่คดีนี้ปรากฏว่าปืนที่จำเลยนำไปพิงนั้นเป็นปืนที่อยู่ในสภาพพร้อมที่กระสุนปืนจะลั่นออกไปถูกผู้อื่นซึ่งอยู่ใกล้เคียงได้โดยง่าย ถ้าปืนนั้นล้มลงหรือได้รับความกระทบกระเทือน เพราะเป็นปืนแก๊ปชนิดทำเองไม่มีความมั่นคงแข็งแรง ได้บรรจุแก๊ปดินปืน กระสุนปืน กับทั้งได้ขึ้นไกปืนไว้แล้วอีกด้วย การที่จำเลยนำปืนแก๊ปที่อยู่ในสภาพไม่ปลอดภัยดังกล่าวไปพิงไว้ในลักษณะที่ปกติชน
ย่อมเห็นได้ว่า เสี่ยงต่ออันตรายจากไกปืนที่ขึ้นไว้แล้ว หากถูกกระทบกระเทือนปืนนั้นก็จะลั่นออกไปอย่างนี้ จึงหาใช่วิสัยของปกติชนพึงกระทำไม่ ถือได้ว่าจำเลยได้กระทำโดยประมาทปราศจากความระมัดระวัง ซึ่งควรจะเก็บไว้ในที่ปลอดภัยกว่านั้น ฉะนั้น ต่อมาเมื่อจำเลยได้ปิดประตูห้องที่อยู่ใกล้อาวุธปืนที่พิงอยู่นั้นโดยแรงจนปืนล้มกระแทกพื้น ทำให้ปืนลั่นกระสุนปืนไปถูกนายวิเชียรผู้เสียหายซึ่งอยู่ใกล้เคียงบริเวณนั้นได้รับอันตรายแก่กายถึงสาหัส จำเลยก็ต้องมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัสตามฟ้องโจทก์ เพราะผลที่เกิดเป็นอันตรายแก่กายของผู้เสียหายนั้นใกล้ชิดกับเหตุประมาทของจำเลยที่ไม่ใช้ความระมัดระวังในการนำเอาปืนที่บรรจุกระสุนปืนและที่ขึ้นไกปืนไว้แล้วไปวางพิงไว้โดยแท้ หาใช่เหตุกรณีไกลกว่าที่คาดคิด หรือเป็นเหตุสุดวิสัยดังจำเลยฎีกาไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
