คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้สาลอุธรน์พิพากสายืนตามสาลชั้นต้นลงโทสจำเลยคนละ ๑๖ ปีตามมาตรา ๒๔๙ และปรับนายทุยถานมีอาวุธปืนไม่รับอนุญาตอีก ๖๐ บาท จำเลยดีกา สาลดีกาฟังข้อเท็ดจิงว่า นายทุยจำเลยเปนผู้ไหย่บ้านนายเมาเปนลูกบ้านไปตามจับนายปลั่งผู้ตายซึ่งต้องหาว่าลักทรัพย์ เมื่อพบแล้ว จำเลยทั้งสองได้ช่วยกันตีผู้ตายถึงตายโดยผู้ตายไม่ได้ต่อสู้ ฉะนั้นแม้จำเลยจะเปนผู้ไหย่บ้านไปตามจับผู้ตายซึ่งต้องหาถานลักทรัพย์ จำเลยก็ไม่มีอำนาดตีจับเขา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
อนึ่งการที่นายทุยจำเลยมีปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตนั้น แม้จำเลยจะตั้งไจเอกปืนนั้นไปไช้ไนการจับผู้ต้องหาก็ไม่เปนเหตุไห้พ้นผิดเพราะไม่ได้กะทำโดยจำเปน จึงพิพากสายืน
