คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้รับมอบสลากกินแบ่งงวดเดือนกรกฎาคม ๒๔๘๔ จำนวน ๘๐๐ บาทจากนายร้อยตำรวจเอกบุญยิ่งเพื่อเอาไปจำหน่ายเก็บเงินส่งแก่นายร้อยตำรวนเอกบุญยิ่ง จำเลยกระทำการทุจริตเบียดบังเอาเงิน ๖๖๔ บาทที่ได้จากการขายสลากกินแบ่งเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๑๔
จำเลยให้การรับสารภาพ. ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดฐานยักยอก พิพากษายกฟ้อง.
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้เงินมาเพราะได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ขายสลากกินแบ่งของผู้ที่มอบให้จำนวนเงินที่ขายได้จึงเป็นของผู้มอบ เป็นผลที่เกิดจากการขาย จำเลยมีหน้าที่ต้องคืนเจ้าของ เมื่อไม่คืนและรับสารภาพว่ายักยอกต้องมีผิดฐานยักยอก พิพากษาว่าจำเลยมีผิดตามกฏหมายลักษณอาญามาตรา ๓๑๔ ให้จำคุก ๑ ปี กับให้ใช้ทรัพย์ ๖๖๔ บาท จำเลยฏีกาว่ายังไม่ควรมีความผิดฐานยักยอก แม้จะถือว่าผิด ก็ขอลดโทษ.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยได้รับมอบสลากกินแบ่งจากนายร้อยตำรวจเอกบุญยิ่งเพื่อเอาไปจำหน่ายแก่ประชาชนเก็บเงินส่งแก่นายร้อยตำรวจเอกบุญยิ่ง จำเลยเอาเงินที่ได้จากการขายสลากไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว มิได้ปฏิบัติการให้เป็นไปตามที่ผู้มอบทรัพย์ได้กำหนดไว้ จำเลยหาได้รับสลากกินแบ่งมาจำหน่ายในฐานะการค้าไม่ จึงมีความผิดฐานยักยอกตามกฏหมายลักษณอาญามาตรา ๓๑๔ จำเลยรับโดยดีควรปราณีตามมาตรา ๕๙
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์เพียงให้ลดโทษจำเลยกึ่งหนึ่งคงเหลือจำคุก ๖ เดือน นอกจากนี้บังคับตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.
