คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ทำลายนิติกรรมสัญญาซื้อขายที่ดินสินบริคณห์ซึ่งจำเลยซื้อไว้จากภรรยาโจทก์ โดยโจทก์มิได้อนุญาต
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โดยฟังว่าโจทก์ได้ให้สัตยาบันแก่สัญญาซื้อขายรายนี้แล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าที่โจทก์ฎีกาว่าศาลรับฟังพะยานบุคคลว่าโจทก์รับเงินราคาจากจำเลยไป ๕๗๐ บาทนั้นเป็นการแก้ไขพะยานเอกสาร สัญญาซื้อขายที่ว่าราคาซื้อขายที่ดินเพียง ๕๐๐ บาท ซึ่งเป็นการต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาแพ่ง ม.๙๔ ฉะนั้นจึงไม่มีพะยานว่าโจทก์ได้ให้สัตยาบันแก่ภรรยาโจทก์นั้น เห็นว่าการสืบว่าโจทก์ให้สัตยาบันหรือไม่เป็นการสืบถึงนิติกรรมอีกอันหนึ่งต่างหาก จึงไม่เป็นการสืบเพิ่มเติมตัดทอนหรือเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้อความในเอกสารหาต้องห้ามมิให้สืบพะยานบุคคลไม่ ส่วนฎีกาที่ว่าการให้ความยินยอมต้องทำเป็นหนังสือเช่นเดียวกันนั้นเห้นว่าการให้สัตยาบันเป็นนิติกรรมอีกอันหนึ่งต่างหาก กฎหมายที่บังคับถึงแบบของการยินยอมไม่บังคับถึงศาลอุทธรณ์ตัดสินชอบแล้ว ยืนตาม
