คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องเรียกที่มาคืน จำเลยต่อสู้ว่าเป็นที่มือเปล่าจำเลยปกครองปรปักษ์มา ๑๗ ปีแล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะ
ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยเข้าทำนายของโจทก์โดยโจทก์ขายฝากไว้กับจำเลยเมื่อราว พ.ศ. ๒๔๗๑-๒๔๗๒ แต่ทำสัญญารับเอง สัญญานั้นจึงเป็นโมฆะ จำเลยปกครองที่มา ๑๔-๑๕ ปีแล้ว จะได้ที่แปลงนี้หรือไม่ เคยมีตัวอย่างหลายเรื่องแล้วว่าถ้าเป็นการขายผู้ซื้ออาจได้กรรมสิทธิฐานปกครองปรปักษ์ แต่การขายฝากไม่เหมือนกับการขายธรรมดา ผู้ขายฝากมอบที่ให้ผู้ซื้อฝากจริงแต่มิได้มอบให้โดยการสละเป็นการซื้อขาย แต่มอบให้โดยมีข้อไขว่า วันหลังจะเอาคืน ฉะนั้นโจทก์ครอบครองที่ก็โดยอาศัยอำนาจของโจทก์ผู้เป็นเจ้าของเพื่อทำกับต่างดอกเบี้ย จำเลยจึงไม่ได้กรรมสิทธิฐานปรปักษ์
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี
