คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อกลางคืนวันที่ 16-17 ตุลาคม 2495 จำเลยทั้งสี่สมคบกันใช้อาวุธทำร้ายนายเล็ก ถมเขียวถึงตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ปฏิเสธต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา249, 63 จำคุกคนละ 15 ปีจำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า พยานโจทก์แตกต่างกันในข้อสำคัญพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า จำเลยได้ทำร้ายนายเล็กจริง แต่กรณีเกิดเหตุจากนายเล็กผู้ตายเป็นผู้ก่อเรื่องขึ้นก่อน นายเล็กหยิบขวานขยับจะลุกขึ้น จำเลยที่ 1 จึงเข้าแย่งขวานได้และฟันถูกหน้าผากนายเล็ก 1 ที และในขณะนั้นจำเลยที่ 1 ได้เรียกให้คนช่วยจำเลยที่ 2-3-4 จึงได้ขึ้นมาช่วยจำเลยที่ 1 ทำร้ายนายเล็กจนตายการกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการป้องกันตน และจำเลยที่ 2-3-4 ได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตนายดีต่อเนื่องในวาระเดียวกัน เพราะนายเล็กเป็นคนอันธพาล แต่การที่จำเลยทั้ง 4 ได้ทำร้ายซ้ำ ๆ กันจนนายเล็กถึงตายนั้น ฟังว่าเกินสมควรแก่เหตุ
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับว่าจำเลยผิดกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 50, 53 จำคุกคนละ 1 ปี 6 เดือน ฯลฯ
