เนื้อความคำพิพากษา
ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยทำสัญญาเช่าที่ของรัฐบาลจาก ภ.ปลัดอำเภอในสัญญาข้อ ๑ มีความว่า ถ้ารัฐบาลต้องการที่รายนี้ทำราชการอย่าง ใด ๆ ให้บอกจำเลยทราบล่วงหน้า ๓๐ วัน จะได้จัดการรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างโจทก์ต้องการที่จึงฟ้องคดีนี้ขึ้น ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ขับไล่จำเลยแลให้ใช้ค่าเสียหาย จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง แลไม่ได้เอาที่นี้ไปใช้ในราชการกลับเอาไปให้ผู้อื่นเช่า ศาลฎีกาตัดสินว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องได้ตามนัยฎีกาที่ ๕๔๔/๗๕ แลโจทก์เอาที่นี้ไปให้ผู้อื่นเขาก็เพื่อประโยชน์ของรัฐบาลซึ่งจัดว่าเป็นราชการได้ ไม่ฝ่าฝืนข้อสัญญาจึงให้ยกฎีกาจำเลย ยืนตามศาลล่างทั้ง ๒
