คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เมื่อวันที่ ๗ พฤษภาคม ๒๕๑๑ นายสวง ยิ้มละมัย พี่ชายร่วมบิดามารดาเดียวกับผู้ร้อง ได้จดทะเบียนรับเด็กหญิงวาสนา ยิ้มละมัย เป็นบุตรบุญธรรม ต่อมา เมื่อวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๑๕ นายสวงถึงแก่กรรม เด็กหญิงวาสนาอายุ ๑๑ ปี ไม่มีผู้ปกครองผู้ร้องเป็นผู้อุปการะเลี้ยงดูอยู่ จึงขอให้ศาลตั้งให้ผู้ร้องเป็นผู้ปกครองเด็กหญิงวาสนา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วเห็นว่า ผู้ร้องไม่ใช่ญาติของเด็กหญิงวาสนา และบิดาของเด็กหญิงวาสนายังมีชีวิตอยู่ ผู้ร้องจึงไม่ใช่บุคคลที่มีสิทธิมาร้องขอให้ศาลตั้งเป็นผู้ปกครอง ให้ยกคำร้อง
ผู้ร้องอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๕๘๖ บัญญัติว่าบุตรบุญธรรมย่อมมีฐานะเดียวกับบุตรชอบด้วยกฎหมายของของผู้รับบุตรบุญธรรม มิได้บัญญัติให้เป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมาย และทั้งมิได้บัญญัติให้การรับบุตรบุญธรรมมีผลถึงผู้อื่นที่มิได้เกี่ยวข้องในการรับบุตรบุญธรรม และบุตรบุญธรรมนั้น ตามมาตรา ๑๖๒๗ ก็บัญญัติให้ถือว่าเป็นผู้สืบสันดานเหมือนกับบุตรที่ชอบด้วยกฎหมาย เพื่อประโยชน์ในการรับมรดกเท่านั้น ดังนั้นความเกี่ยวพันระหว่างนายสวงกับเด็กหญิงวาสนาจึงมีอยู่เฉพาะระหว่างบุคคลทั้งสอง ผู้ร้องซึ่งเป็นน้องของนายสวงจึงไม่มีฐานะเป็นญาติของเด็กหญิงวาสนา ไม่มีสิทธิยื่นคำร้องให้ศาลตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์ตามมาตรา ๑๕๕๖
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
