คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2535 (เลขอ้างอิง 57208)

พ.ศ. 2535 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่าข้ออ้างตามอุทธรณ์ของจำเลยไม่เป็นสาระแก่คดี ไม่รับอุทธรณ์จำเลยจำเลยเห็นว่า การที่จำเลยอุทธรณ์ว่า สัญญาประนีประนอมยอมความ ดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะได้มีการนำเงินค่าจ้าง สำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี ซึ่งโจทก์ที่ 8ที่ 10 และที่ 16 ไม่มีสิทธิได้รับ มารวมคำนวณเพื่อจ่ายให้แก่โจทก์ที่ 8 ที่ 10 และที่ 16 ด้วยจึงขัดต่อกฎหมายแรงงานซึ่งเป็นกฎหมาย เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน โปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์ ของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ที่ 8 ที่ 10 และที่ 16 ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 48,47,49)คดีทั้งสิบหกสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางสั่งรวมพิจารณาโดยให้เรียกโจทก์ในคดีหมายเลขดำที่ 3727/2535 ถึง3742/2535 ว่าโจทก์ที่ 1 ถึงโจทก์ที่ 16 ตามลำดับศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอม ให้จำเลยจ่ายเงิน ช่วยเหลือแก่โจทก์ทั้งสิบหก โดยจำเลยจะนำเงินมาวางที่ศาลนี้ภายในวันที่ 6 ตุลาคม 2535 หากผิดนัดยอมให้โจทก์ทั้งสิบหกบังคับคดีได้ทันทีจำเลยยื่นคำร้องขอแก้ไขจำนวนเงินซึ่งโจทก์ที่ 8 ที่ 10และที่ 16 ควรจะได้รับ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งยกคำร้อง(อันดับ 39)จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 40)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 42)คำสั่งพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า สัญญาประนีประนอมยอมความขัดต่อกฎหมายแรงงานอันเป็นกฎหมาย เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนนั้น แม้จะเป็นปัญหา ข้อกฎหมาย แต่การวินิจฉัยย่อมจะต้องอาศัยข้อเท็จจริงตามอุทธรณ์ของจำเลยที่ว่ามีการนำเงินค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อน ประจำปีซึ่งโจทก์ที่ 8 ที่ 10 และที่ 16 ไม่มีสิทธิจะได้รับ มารวม คำนวณเพื่อจ่ายให้โจทก์ที่ 8 ที่ 10 และที่ 16 ด้วย ซึ่งข้อเท็จจริง ดังกล่าวเป็นข้อเท็จจริงที่ยกขึ้นมาใหม่นอกเหนือจากข้อเท็จจริง ที่ศาลแรงงานกลางฟังมา อุทธรณ์ของจำเลยจึงเป็นอุทธรณ์ ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้ง ศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 54

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3732 - 3747/2535นายจีระหรือวีระ ดีจรูญ กับพวกโจทก์บริษัทไทยคาร์เปตแฟคตอรี่ จำกัดจำเลยบริษัทไทยคาร์เปตแฟคตอรี่ จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า

คำพิพากษาศาลล่าง

จำเลยอุทธรณ์

ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่าข้ออ้างตามอุทธรณ์ของจำเลยไม่เป็นสาระแก่คดี ไม่รับอุทธรณ์จำเลยจำเลยเห็นว่า การที่จำเลยอุทธรณ์ว่า สัญญาประนีประนอมยอมความ ดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะได้มีการนำเงินค่าจ้าง สำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปี ซึ่งโจทก์ที่ 8ที่ 10 และที่ 16 ไม่มีสิทธิได้รับ มารวมคำนวณเพื่อจ่ายให้แก่โจทก์ที่ 8 ที่ 10 และที่ 16 ด้วยจึงขัดต่อกฎหมายแรงงานซึ่งเป็นกฎหมาย เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน โปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์ ของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ที่ 8 ที่ 10 และที่ 16 ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 48,47,49)คดีทั้งสิบหกสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางสั่งรวมพิจารณาโดยให้เรียกโจทก์ในคดีหมายเลขดำที่ 3727/2535 ถึง3742/2535 ว่าโจทก์ที่ 1 ถึงโจทก์ที่ 16 ตามลำดับศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอม ให้จำเลยจ่ายเงิน

ช่วยเหลือแก่โจทก์ทั้งสิบหก โดยจำเลยจะนำเงินมาวางที่ศาลนี้ภายในวันที่ 6 ตุลาคม 2535 หากผิดนัดยอมให้โจทก์ทั้งสิบหกบังคับคดีได้ทันทีจำเลยยื่นคำร้องขอแก้ไขจำนวนเงินซึ่งโจทก์ที่ 8 ที่ 10และที่ 16 ควรจะได้รับ

ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งยกคำร้อง(อันดับ 39)

จำเลยอุทธรณ์

ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 40)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 42)คำสั่งพิเคราะห์แล้วเห็นว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า สัญญาประนีประนอมยอมความขัดต่อกฎหมายแรงงานอันเป็นกฎหมาย เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนนั้น แม้จะเป็นปัญหา ข้อกฎหมาย แต่การวินิจฉัยย่อมจะต้องอาศัยข้อเท็จจริงตามอุทธรณ์ของจำเลยที่ว่ามีการนำเงินค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อน ประจำปีซึ่งโจทก์ที่ 8 ที่ 10 และที่ 16 ไม่มีสิทธิจะได้รับ มารวม คำนวณเพื่อจ่ายให้โจทก์ที่ 8 ที่ 10 และที่ 16 ด้วย ซึ่งข้อเท็จจริง ดังกล่าวเป็นข้อเท็จจริงที่ยกขึ้นมาใหม่นอกเหนือจากข้อเท็จจริง ที่ศาลแรงงานกลางฟังมา อุทธรณ์ของจำเลยจึงเป็นอุทธรณ์ ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้ง ศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา: ประพัฒน์ อุชุภาพ · เทพฤทธิ์ ศิลปานนท์ · สุชาติ สุขสุมิตร
แหล่งที่มา: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

สืบค้นที่ศาลฎีกา

มีเรื่องคล้ายคดีนี้?

เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ประเมินเรื่องฟรี หาทนายความ

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6067/2567

แม้คดีนี้จำเลยจะให้การต่อสู้เรื่องอำนาจฟ้องไว้ในคำให้การเพียงประการเดียวว่า โจทก์ยื่นคำฟ้องเกินระยะเวลาที่ พ.ร.บ.เงินทดแทน พ.ศ. 2537 กำหนดไว้ โดยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ด้วยว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเนื่องจา…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 757/2567

เงินทดแทนค่าบริการทางการแพทย์ที่โจทก์เรียกร้องจากจำเลยที่ 1 เป็นหนี้เงินอย่างหนึ่ง จำเลยที่ 1 จึงต้องรับผิดชำระดอกเบี้ยในระหว่างผิดนัดให้แก่โจทก์ ซึ่งตาม ป.พ.พ. มาตรา 204 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า "ถ้าหนี้…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3529/2565

การนำบทบัญญัติแห่งกฎหมายใดมาใช้บังคับแก่คดี เป็นปัญหาข้อกฎหมายสำคัญที่ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษควรวินิจฉัยให้ เมื่อคดีขึ้นสู่ศาลฎีกาโดยมีข้อเท็จจริงเพียงพอที่ศาลฎีกาจะวินิจฉัยในปัญหาตามอุทธรณ์ของโจทก์ดั…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3100/2563

ในการพิจารณาพิพากษาคดีของศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษจะต้องถือตามข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางได้วินิจฉัยมาตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 56 วรรคสอง คดีนี้ข้อเท็จจริงได้ความ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 643/2563

จำเลยกับผู้เสียหายที่ 2 อยู่กินฉันสามีภริยาและมีบุตรด้วยกัน เพิ่งเลิกคบหากันก่อนเกิดเหตุเพียงหนึ่งเดือน ความสัมพันธ์ยังคงมีอยู่ไม่ถึงกับตัดขาดทีเดียว การที่จำเลยขับรถจักรยานยนต์ตามหาผู้เสียหายที่ 2 ใน…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา