คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2535 (เลขอ้างอิง 56610)

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า โจทก์ที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและทุนทรัพย์ในคดีไม่เกิน200,000 บาท จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่จึงไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์ที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า คดีทั้งสองสำนวนนี้ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาเกิน 200,000 บาท จึงไม่ต้องฎีกาโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ทั้งสองด้วยหมายเหตุ จำเลยทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 156 แผ่นที่ 2 และที่ 3)คดีทั้งสองสำนวนนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษารวมกันโดยเรียกจำเลยในคดีหมายเลขที่ 131/2529 ของศาลชั้นต้นว่าจำเลยที่ 1 เรียกจำเลยในคดีหมายเลขดำที่ 132/2529 ของศาลชั้นต้นว่า จำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า โจทก์ทั้งสองมีสิทธิครอบครองในที่ดินพิพาทตามฟ้อง และห้ามจำเลยทั้งสองและบริวารเข้าเกี่ยวข้องในที่ดินพิพาทศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 150)โจทก์ที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 154)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาโจทก์ที่ 1 ที่ 2 มีทุนทรัพย์เพียง146,520 บาท และเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ที่ 1 ที่ 2 นั้นชอบแล้วให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องให้เป็นพับ