คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2538 (เลขอ้างอิง 55981)

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยไม่ได้ รับอนุญาตให้รับรองฎีกาจากผู้พิพากษาผู้นั่งพิจารณา ในศาลชั้นต้น คดีถึงที่สุด ไม่รับฎีกาจำเลย จำเลยเห็นว่า ข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายเกี่ยวพันกันแต่เนื่องจากโทษที่จำเลยได้รับนั้นต่ำกว่าที่จำเลยจะยื่นฎีกา ต่อศาลฎีกา จำเลยขอประทานกราบเรียนคัดค้านว่าคดีของจำเลยน่าที่จะขึ้นสู่ศาลฎีกาได้พิจารณาอีกสักครั้งเพราะ เป็นคดีที่สลับซับ ซ้อนและหลงประเด็น หากจำเลยไม่หลงประเด็นแล้ว เชื่อว่าศาลต้องยกฟ้องโจทก์อย่างแน่นอน โปรดมีคำสั่ง ให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์และโจทก์ร่วมได้รับสำเนาคำร้องแล้วโจทก์ร่วมแถลงคัดค้าน (อันดับ 104,105) ระหว่างพิจารณา นางแสวง รอดแก้ว ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 278, มาตรา 365(2)(3), มาตรา 391(ที่แก้ไขแล้ว) พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ วรรคแรก, มาตรา 72 ทวิ วรรคสอง เรียงกระทงลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ความผิดฐานกระทำอนาจาร และความผิดฐานบุกรุกเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษฐานกระทำอนาจาร ซึ่งเป็นบทหนักที่สุด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ให้จำคุก 2 ปี ความผิดฐานพกพาอาวุธปืน ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทหนัก ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุก 2 เดือน รวมจำคุก 2 ปี 2 เดือน คำขออื่นให้ยก ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 82) จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 88)คำสั่ง คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาของจำเลยที่ว่าจำเลยกับโจทก์ร่วมเคยมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกันมาก่อนแล้ว การกระทำของจำเลยต่อโจทก์ร่วมจึงไม่เป็นความผิด ฐานกระทำอนาจารก็ดี และศาลลงโทษจำเลยฐานกระทำอนาจาร และฐานบุกรุกตามฟ้องไม่ได้ เพราะโจทก์ร่วมกับจำเลย มีความสัมพันธ์โดยเป็นสามีภริยากันอย่างลับ ๆ อยู่ก็ดี ล้วนเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาจำเลยนั้น ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง