คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2538 (เลขอ้างอิง 55483)

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า โจทก์ร่วมฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของ โจทก์ร่วมต้องห้ามฎีกาตามกฎหมายและผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาไม่อนุญาตให้ฎีกา จึงไม่รับฎีกา โจทก์ร่วมเห็นว่า ฎีกาของโจทก์ร่วมมีข้อเท็จจริง บางประการที่เป็นสาระสำคัญอันควรได้รับการพิจารณาและลงโทษ จำเลยผู้กระทำผิดได้ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ร่วม ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ จำเลยทั้งเจ็ดแถลงคัดค้าน (อันดับ 164) โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งเจ็ดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297,83,33 กับขอให้ริบของกลาง ระหว่างพิจารณา นางละม่อม สุวรรนพเก้า ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหายโดยนิตินัยจึงไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ร่วม พิพากษายกอุทธรณ์ โจทก์ร่วมฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 161) โจทก์ร่วมจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 162)คำสั่ง พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์ของโจทก์ร่วมเพราะเห็นว่าโจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหายโดยนิตินัยกรณีไม่อยู่ในบังคับของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 ที่โจทก์ร่วมต้องห้ามมิให้ฎีกา จึงให้รับฎีกาของโจทก์ร่วมไว้ดำเนินการต่อไป