Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2493 (เลขอ้างอิง 52506)

พ.ศ. 2493 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ทำลายคันนาของเขาแล้วพาเกวียนเดินไปตามทางในนาของเขาโดยเชื่อว่าเป็นที่สาธารณะโดยทางอำเภอได้ขออนุญาตเจ้าของที่นา และได้มีการประชุมยินยอมทำทางนี้เพื่อให้เกวียนเดินสะดวก เช่นนี้ ถือว่าจำเลยมิได้มีเจตนาชั่วร้ายในการกระทำ จะเอาผิดแก่จำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา324 ไม่ได้

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 43 กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยได้บังอาจสมคบกันขุดพังคันนาของนายพา ก้อนแก้ว ทำให้คันนาซึ่งปลูกข้าวไว้แล้วเสียหายแล้วต่อมาจำเลยได้บังอาจนำกระบือ และขับเกวียนลงไปเดินในเนื้อที่นาแปลงนี้ ซึ่งได้ปลูกข้าวไว้แล้ว เป็นเนื้อที่กว้าง 5 วา ยาว 3 เส้นทำให้ต้นข้าวซึ่งปลูกไว้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ปรับจำเลยคนละ 50 บาทตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยบางคนได้ทำลายคันนาผู้เสียหายและพาเกวียนเดินไปตามทางในนาโจทก์จริง แต่ปรากฎจากคำนายอำเภอพยานโจทก์ว่า จำเลยเหล่านี้เข้าใจว่าเป็นที่สาธารณะ และทางอำเภอได้ขออนุญาตผู้เสียหาย ยังประกอบกับคำของพยานจำเลย ก็ประกอบเจือสมว่า ได้มีการประชุมยินยอมทำทางนี้เพื่อให้เกวียนเดินโดยสะดวก ฉะนั้นแม้ทางพิจารณาจะไม่ได้ความชัดเจนว่า ทางนี้เป็นทางสาธารณะหรือไม่ ก็จะเอาผิดแก่จำเลยมิได้ เพราะจำเลยมิได้มีเจตนาชั่วร้ายในการกระทำผิด อาจกระทำไปด้วยความเข้าใจผิดจึง

ผลคำพิพากษา

พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร · นาถปรีชา · นนทประชา
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2497

จำเลยเชื่อโดยสุจริตใจว่าทำนบกั้นน้ำของผู้เสียหายอยู่ในเขตที่ดินของมารดาจำเลย จำเลยได้ทำลายทำนบนั้นเสีย ดังนี้ จำเลยไม่มีผิดตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324(อ้างฎีกา 292/2483)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1648/2493

เป็ดของผู้เสียหายฝูงหนึ่งเข้าไปหากินในนาของจำเลยซึ่งปลูกต้นข้าวไว้ จำเลยจึงใช้ไม้ขว้างไปเพื่อไล่เป็ดเผอิญไม้ถูกเป็ดตายตัวหนึ่ง ไม้ที่ขว้างก็มิใช่ไม้ใหญ่โตอะไรอันจะทำให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาจงใจจะฆ่าเป็ด…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2493 (เลขอ้างอิง 84930)

ทำลายคันนาของเขาแล้วพาเกวียนเดินไปตามทางในนาของเขาโดยเชื่อว่าเป็นที่สาธารณะโดยทางอำเภอได้ขอ อนุญาตเจ้าของที่นา และได้มีการประชุมยินยอมทำทางนี้เพื่อให้เกวียนเดินสดวก เช่นนี้ถือว่าจำเลยมิได้มีเจตนาชั่วร…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1038/2493

รื้อโรงเรือนของเขาซึ่งปลูกอยู่ในที่สาธารณะแม้เรือนนั้นจะเก่าแก่มีราคาเล็กน้อย แต่ทราบแล้วว่าเจ้าของยังหวงแหนอยู่เมื่อทำให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของทรัพย์ก็ย่อมมีผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1419/2493

ต้นกะถินปลูกอยู่ในเขตที่ดินติดต่อกันระหว่าง 2 ฝ่ายต่างฝ่ายก็อ้างว่า ตนเป็นเจ้าของต้นกะถินนั้น เมื่อฝ่ายหนึ่งตัดกิ่งกะถินโดยถือว่าเป็นของ ๆ ตน ดังนี้จะเรียกว่าฝ่ายนั้นบังอาจทำอันตรายแก่ทรัพย์ของผู้อื่น…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้