คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ จำเลยต่อสู้ว่า กระทำโดยป้องกันตัว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษ จำคุกจำเลย ๕ ปี ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙, ๕๕, ๕๙.
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เป็นการกระทำโดยป้องกันตัว จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตรวจประชุมปรึกษา ได้ความว่านายใหญ่ผู้ตายเป็นพี่จำเลยร่วมบิดามารดาเดียวกัน ไม่เคยมีสาเหตุโกรธเคือง กันมาก่อน คืนเกิดเหตุจำเลยมาร้องชวนนายใหญ่ไปชี้เขตที่นา เพราะจำเลยจะขายนาของจำเลย ซึ่งอยู่ติดต่อกับนานายใหญ่ ๆ ตอบว่าไม่ไปเพราะไม่ใช่ธุระของนายใหญ่ และร้องบอกให้จำเลยเอาควาย ๒ ตัวของจำเลยที่นายใหญ่เช่ามาคืนไปเสียด้วย นายใหญ่ไม่เช่าแล้ว จำเลยจึงเข้าเปิดคอกจูงกระบือไป นายใหญ่ลงจากเรือนมีขวานถือเป็นอาวุธติดตามจำเลยไปจะทำร้าย จำเลยหนีเข้าใต้ถุนเรือน นายใหญ่ตามเข้าใต้ถุน ใช้ขวานทุบรอดและเสาเรือนจำเลย ๆ หนีขึ้นเรือน นายใหญ่ยังติดตามขึ้นบันไดเรือนเพื่อจะทำร้ายจำเลยจึงใช้มีดหวด ทำร้ายนายใหญ่ ๒ ที ขณะที่นายใหญ่ขึ้นบันได นายใหญ่ตกบันไดเรือน นอนหงายอยู่ที่พื้นดิน พูดไม่ได้ แต่ยังไม่ตาย ต่อมานายใหญ่ก็ตายเพราะพิษบาดแผลที่จำเลยทำร้ายดังนี้ เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควร แก่เหตุ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน.
