คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ได้ความว่า
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์และรับของโจร จำเลยปฏิเสธ ครั้นสืบพะยานโจทก์ได้ ๒ ปากแล้ว โจทก์จึงยื่นคำร้องขอแก้ความในฟ้องเพื่อให้ตรงกับคำให้การของพะยาน ศาลเดิมไม่อนุญาตให้โจทก์แก้ แลสั่งสืบพะยานโจทก์ต่อไป จนเสร็จ งดสืบพะยานจำเลยแล้วตัดสินยกฟ้องโดยไม่เชื่อพะยานโจทก์ ศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์มีสิทธิจะแก้ฟ้องได้ตามฎีกาที่ ๖๘๖/๒๔๗๑ จึงยกคำพิพากษาศาลเดิม ให้ศาลเดิมรับคำร้องแก้ฟ้องและดำเนิรการพิจารณาแล้วพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ขอแก้ฟ้องในระวางพิจารณา และแก้ฉะเพาะ ข้อเดียวเท่านั้น ยังไม่ทำให้ คดีเปลี่ยนรูป จำเลยไม่เสียเปรียบเพราะจะขอแก้คำให้การก็ได้ หรือจะขอให้เรียกพะยานโจทก์ที่เบิกความแล้วมาเบิกความใหม่เพื่อจะซักถามก็ได้ ตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
