คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยประกอบการค้ามีเครื่องชั่งไว้ในครอบครองเพื่อใช้ในทางพาณิชยกิจ เครื่องชั่งนั้นไม่ถูกต้อง เมื่อชั่งสิ่งของน้ำหนักสิ่งของจะขาดไปถาดที่ใช้ไม่ใช่ถาดประจำเครื่อง ขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติมาตรา ชั่ง ตวง วัด พ.ศ.2466 มาตรา 31, 35, 38จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามกันมาให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฎีกาได้เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายแต่ตามข้อเท็จจริงปรากฏว่า เครื่องชั่งนี้แสดงน้ำหนักผิดพลาดไปบ้างสปริงอ่อนลงตามธรรมชาติเพราะใช้นาน ถาดมีน้ำหนักเที่ยงตรง แสดงว่าความผิดพลาดเกิดในตัวเครื่องชั่งเอง เนื่องจากใช้มานาน เพียงเท่านี้ไม่ทำให้จำเลยกลับมีความผิดขึ้นมาตามมาตรา 31 แห่ง พระราชบัญญัติมาตรา ชั่ง ตวง วัด พ.ศ.2466 ดังที่โจทก์ฎีกา
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
