คำฟ้องและคำให้การ
ศาลชั้นต้นไม่ให้เลื่อนคดี ไม่รับคำร้องสอด และพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งและคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้รับคำร้องสอดและพิจารณาพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "จำเลยฎีกาว่า โจทก์อุทธรณ์เฉพาะคำสั่งศาลชั้นต้น ไม่ได้อุทธรณ์คำพิพากษาด้วย ศาลอุทธรณ์จึงไม่มีอำนาจพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น เห็นว่า การที่ศาลอุทธรณ์ไม่เห็นชอบตามคำสั่งศาลชั้นต้นแล้วเห็นควรให้เลื่อนวันพิจารณาสืบพยานโจทก์ไปตามที่โจทก์ยื่นคำร้อง เป็นการสั่งเกี่ยวกับการไม่ปฏิบัติตามบทกฎหมายว่าด้วยการพิจารณาศาลอุทธรณ์เมื่อเห็นว่ามีเหตุอันสมควร ก็ย่อมมีอำนาจพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ได้ ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 243(2) คำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงชอบแล้วส่วนข้อฎีกาของจำเลยที่ว่า ไม่มีเหตุอันควรให้โจทก์เลื่อนวันสืบพยานโจทก์ไปตามขอ
พิเคราะห์แล้ว โจทก์เพิ่งขอเลื่อนคดีนัดแรก ทั้งคดีนี้โจทก์จำเลยต่างรับกันว่าเป็นทายาท มีข้อพิพาทเกี่ยวกับทรัพย์ซึ่งเป็นมรดกของผู้ตาย ซึ่งจะต้องพิจารณาหาข้อเท็จจริงให้ได้ความกันต่อไป ที่ศาลอุทธรณ์เห็นควรอนุญาตให้โจทก์เลื่อนวันพิจารณาสืบพยานโจทก์ ศาลฎีกาเห็นชอบด้วยจำเลยฎีกาเกี่ยวกับการร้องสอดว่า ไม่เห็นชอบตามที่ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ผู้ร้องสอดเข้าเป็นคู่ความในคดีนี้
พิเคราะห์แล้ว ทั้งโจทก์และจำเลยต่างรับว่าผู้ร้องสอดเป็นทายาทของผู้ตาย ผู้ร้องสอดจึงมีสิทธิขอเข้าเป็นคู่ความในคดีเพื่อให้ได้รับความรับรอง คุ้มครอง หรือบังคับตามสิทธิของตน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(1) ส่วนที่จำเลยฎีกาอีกว่า ผู้ร้องสอดไม่เสียค่าธรรมเนียมศาลให้ถูกต้อง ไม่ชอบที่จะรับคำร้องสอด
ศาลฎีกาเห็นว่า เป็นหน้าที่ของศาลชั้นต้นที่จะแจ้งให้ผู้ร้องสอดนำค่าธรรมเนียมมาชำระให้ครบถ้วนเสียก่อน หากผู้ร้องสอดไม่ปฏิบัติตามจึงชอบที่จะยกคำร้องสอดต่อไป"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
