คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ได้ความว่าจำเลยได้ยื่นบัญชีทรัพย์อันเป็นเท็จต่อเจ้าพนักงานเพื่อขอประกันตัวผู้ต้องหา เป็นเหตุให้เจ้าพนักงานหลงเชื่อและสั่งอนุญาตให้จำเลยประกันผู้ต้องหาไป โจทก์เคยฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จและศาลได้ลงโทษไปเสร็จเด็ดขาดแล้ว บัดนี้โจทก์มาฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๐๔
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลจังหวัดพังงาพิพากษายกฟ้องดจทก์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เข้าใจหนังสือสัญญาประกันผิดมาก เพราะมีข้อความปรากฏชัดว่าเป้นหนังสือซึ่งฝ่ายจำเลยทำให้ไว้แก่พนักงานอัยยการ ขอรับตัวผู้ต้องหาไปจากความควบคุมของเจ้าพนักงาน และสัญญารับผิดฝ่ายเดียว เจ้าพนักงาน และสัญญารับผิดฝ่ายเดียว เจ้าพนักงานหาได้ทำหนังสืออะไรที่จะสั่งอนุญาต เมื่อเจ้าพนักงานไม่ได้ทำหนังสือสำคัญเพราะถูกจำเลยหลอกลวงเช่นนี้ จำเลยก็ไม่มีความผิดฐานฉ้อ กรณีเรื่องนี้ดดทก์ได้ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฟ้องความเท็จเป็นคดีหนึ่งต่างหาก ศาลได้พิพากษาลงโทษไปแล้ว ไม่ควรมาฟ้องคดีนี้อีก
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
