คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีลูกแป้ง เชื้อสุรา ๓๕ ลูกซึ่งเป็นเครื่องฟอกกลั่นทำน้ำสุราโดยผิดพระราชบัญญัติขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในจุลศักราช ๑๒๔๘ มาตรา ๓๘ พระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๖ มาตรา ๗
จำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลย ๑๒๐ บาท ตามบทกฎหมายที่โจทก์อ้าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าในฟ้องโจทก์หาได้กล่าวไม่ว่าจำเลยมีลูกแป้งของกลางไว้เพื่อทำสุรา คดีจึงไม่มีมูลเป็นความผิดตามกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
อนึ่งในฟ้องโจทก์กล่าวแต่ว่าจำเลยมีลูกแป้งของกลางไว้โดยผิดพระราชบัญญัติแต่จะเป็นผิดโดยสถานใดหาได้บรรยายในฟ้องไม่ ตกอยู่ในลักษณะฟ้องเคลือบคลุมพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า การมีลูกแป้งเชื้อสุรานั้นจำต้องให้ได้ความว่าจำเลยมีไว้เพื่อทำสุราจึงจะเป็นความผิด
อนึ่งตามฟ้อง โจทก์ไม่มีข้อความตอนใดจะให้เข้าใจได้ว่า จำเลยมีลูกแป้งเชื้อสุราไว้ทำสุราหรือมีไว้เจตนาจะใช้เป็นเครืองฟอกกลั่นทำน้ำสุรา
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
