คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องหาว่า จำเลยเป็นเจ้าพนักงานยักยอกทรัพย์ในหน้าที่ราชการของจำเลย ขอให้ลงโทษ ฯลฯ จำเลยที่ ๑ รับสารภาพจำเลยที่ ๒ ปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตา ๑๓๑,๓๑๔ (๓) ให้จำคุกคนละ ๓ ปี ตามมาตรา ๑๓๑ ซึ่งเป็นบทหนัก ฯลฯ
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยที่ ๒ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยที่ ๒ เป็นพนักงานบำรุงป่า เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ป่าไม้ตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ การสอบ บรรจุ โอนตั้งย้าย แล้ให้ความดีความชอบ เลื่อนอันดับเงินเดือนตาม พ.ร.บ. ข้าราชการพลเรือนโดยอนุโลมจึงเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายแล้ว แต่ปรากฎตามคำฟ้องว่าจำเลยที่ ๒ มีหน้าที่ลงรับ ตรวจใบสำคัญและช่วยจำเลยที่ ๑ ในแผนกบัญชีเกี่ยวกับการเงิน ไม่ใช่มีหน้าที่เบิกจ่ายรับเก็บปกครองรักษาเงินดั่งเช่นจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ จึงไม่ใช่เป็นเจ้าพนักงานตามมาตรา ๑๓๑ การที่จำเลยที่ ๒ ร่วมในกับจำเลยที่ ๑ กระทำการยักยอกเงิน ซึ่งอยู่ในความปกครองรักษาของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ มีผิดเพียงฐานสมรุ้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ว่าจำเลยที่ ๒ ผิดตามมาตรา ๑๓๑,๖๕, จำคุก ๒ ปี นอกนี้คงยืน
