คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถวิทยุของโจทก์ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวังเป็นเหตุให้รถเสียการทรงตัวแฉลบลงข้างถนน ชนเสาไฟฟ้าคอนกรีต รถวิทยุของโจทก์ชำรุดเสียหาย ขอให้จำเลยให้ค่าเสียหายพร้อมด้วยดอกเบี้ย
จำเลยให้การว่า เหตุที่รถยนต์ของโจทก์ได้รับความเสียหายไม่ได้เกิดจากความผิดหรือการทำละเมิดของจำเลย หากแต่เกิดจากเหตุสุดวิสัย และคดีของโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า เหตุที่รถยนต์ของโจทก์ได้รับความเสียหายเกิดจากความประมาทของจำเลย คดีของโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยชำระค่าเสียหายให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า รายงานลงวันที่ ๑๓ มกราคม ๒๕๒๐ เป็นรายงานที่เสนอให้อธิบดีกรทางหลวงทราบว่า จำเลยขับรถวิทยุออกตรวจปราบปรามผู้กระทำความผิดแล้วเกิดอุบัติเหตุรถคว่ำได้รับความเสียหาย กองตำรวจทางหลวงได้ตั้งกรรมการสอบสวนหาตัวผู้รับผิดทางแพ่งแล้ว ยังถือไม่ได้ว่าอธิบดีกรมทางหลวงทราบเหตุละเมิดและรู้ตัวผู้พึงใช้ค่าสินไหมทดแทนตามหนังสือดังกล่าว เมื่อคณะกรรมการสอบสวนแล้วมีความเห็นว่า เหตุที่รถวิทยุชนเสาไฟฟ้าเกิดจากเหตุสุดวิสัย จำเลยไม่ต้องรับผิด แม้อธิบดีกรมทางหลวงจะมีความเห็นพ้องด้วย แต่ความเห็นยังไม่เป็นที่ยุติ จะต้องเสนอให้กระทรวงการคลังวินิจฉัยชี้ขาดต่อไปตามระเบียบกระทรวงการคลัง โดยอธิบดีกรมบัญชีกลางพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า
จำเลยกระทำละเมิดต้องใช้ค่าสินไหมทดแทน แจ้งให้กรมทางหลวงทราบ รองอธิบดีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีทางหลวงรับทราบเมื่อวันที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๘ ถือได้ว่าอธิบดีกรมทางหลวงทราบเหตุและละเมิดและรู้ตัวผู้พึงใช้ค่าสินไหมทดแทนในวันดังกล่าว โจทก์ฟ้องจำเลยวันที่ ๑๐ เมษายน ๒๕๒๑ ยังไม่เกินหนึ่งปี ฟ้องโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
