คำฟ้องและคำให้การ
ความว่า จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้าน นายบุญได้ซื้อโค มีตั๋วพิมพ์รูปพรรณแล้ว จากนายบุญมี ๒ ตัว ต่อมาจำเลยเขียนบัญชีสัตว์พาหนะที่ยังไม่ได้ทำตั๋วพิมพ์รูปพรรณให้นายบุญ ๑ ฉะบับ แสดงรายการและข้อความว่าโค ๒ ตัว ยังไม่ได้ทำตั๋วพิมพ์รูปพรรณ นายบุญได้นำบัญชีนี้ไปแสดงต่ออำเภอ ๆ จึงทำตั๋วพิมพ์รูปพรรณให้แก่นายบุญอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งความจริงโค ๒ ตัวนี้มีตั๋วพิมพ์รูปพรรณแล้ว
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๓๐
จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำคุก ๕ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยไม่ใช่เจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๓๐ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา,
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การทำบัญชีสัตว์พาหนะ เป็นการนอกหน้าที่ผู้ใหญ่บ้าน จะเอาผิดแก่จำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๓๐ ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
