คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้เข้ารับการฝึกอบรมเพื่อบรรจุแต่งตั้งเป็นพนักงานธนาคารโจทก์ โดยโจทก์เป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในการอบรมและจ่ายเบี้ยเลี้ยงให้จำเลย จำเลยตกลงว่าถ้าจำเลยลาออกจากงานภายใน ๑๘ เดือนนับแต่วันฝึกอบรม จำเลยยอมชำระเบี้ยปรับ ๖,๐๐๐ บาทแก่โจทก์ ต่อมาจำเลยลาออกจากงานภายในกำหนดดังกล่าวและไม่ยอมชำระเบี้ยปรับ ขอให้บังคับจำเลยชำระเบี้ยปรับและดอกเบี้ยแก่โจทก์
จำเลยให้การว่า เอกสารที่จำเลยทำขึ้นเป็นแต่เพียงหนังสือรับรองการเข้าฝึกอบรมเพื่อบรรจุและแต่งตั้งเป็นพนักงานของโจทก์และกำหนดเบี้ยปรับไว้เท่านั้น มิใช่ข้อตกลงอันเกี่ยวกับสภาพการจ้าง คดีจึงไม่อยู่ในอำนาจศาลแรงงานกลางที่จะพิจารณาพิพากษา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระเงินเบี้ยปรับและดอกเบี้ยแก่โจทก์
จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าตามระเบียบของโจทก์ผู้ที่สอบคัดเลือกได้เป็นพนักงานของโจทก์จะต้องฝึกอบรมก่อนบรรจุแต่งตั้ง จำเลยสอบคัดเลือกได้โจทก์จึงรับจำเลยเข้าทำการฝึกอบรมเพื่อบรรจุแต่งตั้งเป็นพนักงานของโจทก์ และให้พนักงานที่สอบได้ร่วมทั้งจำเลยทำหนังสือรับรองซึ่งมีข้อความว่าในกรณีได้รับการบรรจุและแต่งตั้งเป็นพนักงานธนาคารโจทก์แล้วลาออกจากงาน หรือประพฤติตัวบกพร่องเป็นเหตุให้ธนาคารโจทก์เลิกจ้าง ให้ออก หรือไล่ออก ภายในระยะเวลา ๑๘ เดือนนับแต่วันเริ่มเข้ารับการฝึกอบรม จำเลยยินยอมชำระเบี้ยปรับเป็นเงิน ๖,๐๐๐ บาทให้แก่ธนาคารโจทก์ อันเป็นเงื่อนไขอย่างหนึ่งในการจ้าง การที่โจทก์ให้จำเลยทำหนังสือรับรองดังกล่าวแสดงว่าเป็นความประสงค์ของโจทก์ที่จะให้มีข้อตกลงอันเกี่ยวกับเงื่อนไขการจ้างหรือการทำงานหรือประโยชน์ของโจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างเกี่ยวกับการจ้างหรือการทำงานด้วยหาใช่เป็นเพียงการแสดงเจตนาของจำเลยแต่ฝ่ายเดียวไม่
หนังสือรับรองของจำเลยจึงเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างระหว่างโจทก์ผู้เป็นนายจ้างกับจำเลยผู้เป็นลูกจ้าง โจทก์ฟ้องจำเลยให้รับผิดตามหนังสือรับรองของจำเลยดังกล่าว จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวด้วยสิทธิหรือหน้าที่ตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง ศาลแรงงานกลางมีอำนาจพิจารณาพิพากษาตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๘(๑)
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
